اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

درمان-بی-اختیاری-ادرار--زنان-و-مردان

چنانچه ادرار قبل از رفتن به دستشویی خارج شود، شما به بی‌ اختیاری ادرار (UI) مبتلا هستید. درصورتیکه دچار این عارضه هستید، نیاز به نگرانی نیست. میلیون‌ها فرد دیگر نیز خصوصاً با افزایش سن به همین عارضه مبتلا می‌شوند. امکان دارد در برخی از افراد هنگام سرفه یا خنده چند قطره ادرار خارج شود. در بعضی از موارد دیگر شخص نیاز شدید به ادرار کردن داشته و نمی‌تواند خود را کنترل کند. روش‌های درمانی گوناگونی برای درمان بی‌اختیاری ادرار وجود دارد. برای یافتن بهترین روش درمانی به همکاری پزشک نیاز خواهید داشت.

بی‌اختیاری ادرار امروزه تبدیل به مشکل شایعی شده که بسیاری از افراد جامعه درگیر آن هستند. این بیماری در خانم‌ها شیوع بیشتری به نسبت آقایان دارد و یکی از عمده دلایل به وجود آمدن آن استرس و فشارهای روحی روانی است. خوشبختانه بی‌ اختیاری ادرار در موارد خفیف با اصلاح سبک زندگی شامل اصلاح رژیم غذایی و انجام ورزش‌های کششی مثل پیلاتس قابل درمان است. در موارد شدیدتر می‌توان از دارو و فیزیوتراپی استفاده کرد که تأثیر بسزایی در درمان این بیماری دارد. در مواردی که بی‌ اختیاری بسیار شدید است می‌توان از روش‌های جراحی برای درمان این عارضه بهره گرفت. در کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان پزشکان و درمانگران با‌تجربه ما پس از معاینات دقیق بهترین روش درمان بی‌اختیاری ادرار را متناسب با شرایط بیمار  به او پیشنهاد می‌دهند و با استفاده از جدیدترین تکنیک‌های فیزیوتراپی و تجهیزات پزشکی مانند دستگاه تحریک الکتریکی بیمار تحت درمان قرار می‌گیرد. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید.

انواع بی‌ اختیاری ادرار و دلایل به‌وجود آمدن آن


بی‌ اختیاری استرسی

چنانچه هنگام پریدن، سرفه کردن یا خندیدن ادرار خارج شود، شخص دچار بی‌اختیاری استرسی است. هرگونه حرکت بدنی که فشار شکمی را افزایش دهد، باعث اعمال فشار بر مثانه نیز می‌شود. کلمه استرس در واقع به فشار فیزیکی مرتبط با خروج ادرار اشاره دارد. با وجود اینکه این عارضه از لحاظ روانی برای فرد آزاردهنده است، ایجاد این عارضه هیچ ارتباطی با شرایط روانی و عاطفی ندارد. معمولاً تنها مقدار کمی ادرار خارج می‌شود. در موارد شدیدتر، بدن به سبب فشار ناشی از پر بودن مثانه قادر به نگهداری ادرار نمی‌باشد. حتی زمانی که عضلات مثانه در حالت انقباضی نیستند و فرد هیچ نیازی به دفع ادرار ندارد، ادرار خارج می‌شود.

  • بی‌اختیاری استرسی زمانی روی می‌دهد که اسفنکتر مجرای ادرار، عضلات کف لگنی یا هردوی این موارد ضعیف شده یا آسیب دیده‌اند و نمی‌توانند به طور قطعی ادرار را نگه دارند. بی‌اختیاری استرسی شامل دو نوع بی‌ اختیاری است. در نوع افزایش حرکات مجرای ادرار (بیش‌حرکتی مجرا)، مثانه و مجرای ادرار هنگام افزایش فشار شکمی به سمت پایین حرکت کرده و مجرای ادرار برای بسته شدن هیچ‌گونه حمایتی نخواهد داشت. در نوع اختلال عملکرد اسفنکتر داخلی، وجود مشکل در اسفنکتر ادراری باعث کامل بسته نشدن اسفنکتر شده و یا اینکه اسفنکتر تحت فشار باز می‌شود. بسیاری از متخصصین عقیده دارند که زنانی که زایمان طبیعی داشته‌اند بیشتر در معرض بی‌ اختیاری استرسی هستند زیرا که زایمان باعث کشیدگی و احتمالاً آسیب عضلات و اعصاب کف لگنی می‌شود. معمولاً هرچه نوزاد بزرگتر باشد و زایمان سخت‌تر انجام شود و سن مادر بالاتر باشد و هرچه تعداد زایمان‌ها بیشتر باشد احتمال ابتلا به بی‌اختیاری ادرار بیشتر است.
  • سن نیز در بی‌اختیاری ادراری تأثیر دارد. با افزایش سن در زنان، عضلات کف لگنی و مجرای ادرار ضعیف شده و مجرای ادرار با فشار کمتری باز شده و منجر به خروج ادرار می‌شود. استروژن هم در ایجاد این حالت نقش دارد، اگرچه میزان تأثیر آن مشخص نیست.  بسیاری از زنان تا پس از یائسگی علائمی را مشاهده نمی‌کنند.
  • در مردان مهمترین عامل بی‌ اختیاری استرسی، آسیب‌دیدگی اسفنکتر ادراری در اثر جراحی پروستات یا شکستگی لگن است.
  • بیماری‌های ریه که باعث سرفه‌های مداوم می‌شوند مانند آمفیزم و فیبروز سیستیک در ایجاد بی‌اختیاری استرسی در مردان و زنان مؤثر هستند.

مثانه بیش‌فعال ( بی‌ اختیاری فوریتی)

چنانچه حتی زمانی که مثانه پر نباشد، نیاز شدید به ادرار کردن وجود داشته باشد امکان دارد بی‌ اختیاری ادرار به مثانه بیش‌فعال یا بی‌اختیاری فوریتی مرتبط باشد. این عارضه هم در مردان و هم در زنان ایجاد می‌شود و نشانه آن نیاز شدید و فوری به ادرار کردن است و عموماً قبل از اینکه فرد به دستشویی برسد، ادرار خارج شده است. حتی چنانچه خروج بی‌اختیار ادرار نیز وجود نداشته باشد، نیاز و دفعات ادرار در زندگی و شغل شخص اختلال ایجاد می‌کند.

  • بی‌ اختیاری فوریتی زمانی ایجاد می‌شود که عضله مثانه (عضله دتروسور) منقبض شده و باعث احساس نیاز به دفع ادرار می‌شود، حتی زمانی که مثانه پر نباشد. نام دیگر این عارضه بیش‌فعالی دتروسور است.
  • مثانه بیش‌فعال می‌تواند ناشی از مشکلات جسمانی باشد که از انقباض غیرارادی عضلات مثانه جلوگیری می‌کند. چنین مشکلاتی شامل آسیب به مغز، ستون فقرات یا اعصابی است که از نخاع به مثانه می‌رسند. این آسیبها می‌توانند در اثر تصادف، دیابت یا بیماری‌های عصبی ایجاد شوند. وجود مواد تحریک‌کننده در مثانه مانند مواد ناشی از عفونت نیز می‌توانند باعث انقباض عضلات مثانه شوند.
  • معمولاً دلیل مشخصی برای مثانه بیش‌فعال وجود ندارد، ولی برخی از افراد با افزایش سن بیشتر از دیگران به این عارضه مبتلا می‌شوند. زنان خصوصاً در دوره پس از یائسگی بیشتر در معرض این عارضه هستند، که علت آن احتمالاً تغییرات مرتبط با افزایش سن در پوشش و عضلات مثانه است. علائم مثانه بیش‌فعال بیش از علائم بی‌ اختیاری استرسی در زنان آمریکایی آفریقایی‌تبار که مبتلا به بی‌ اختیاری ادرار هستند دیده می‌شوند. در حالیکه خلاف این مطلب در زنان سفیدپوست صادق است.
  • در همین مورد عارضه‌ای به نام سندرم درد لگنی میوفاسیال با نشانه‌هایی شامل مثانه بیش‌فعال همراه با درد در ناحیه لگنی یا احساس تیر کشیدن، سنگینی یا سوزش تشخیص داده شده است.
  • همچنین عفونت دستگاه ادراری، مثانه یا پروستات نیز می‌تواند باعث بی‌اختیاری فوریتی موقتی شود. انسداد جزئی دستگاه ادرار بوسیله سنگ مثانه، تومور (در شرایط نادر) یا بزرگ شدن پروستات در مردان (عارضه‌ای به نام هایپرپلازی خوش‌خیم پروستات یا BPH) می‌توانند باعث نیاز شدید و تکرار ادرار و گاهی بی‌اختیاری فوریتی شوند. جراحی سرطان پروستات یا BPH و همچنین کرایوتراپی (سرما درمانی) و براکی‌تراپی (پرتو درمانی داخلی) برای سرطان پروستات می‌توانند باعث بروز علائم مثانه بیش‌فعال شوند.
  • بیماری‌های عصبی (مانند بیماری پارکینسون و ام اس) و همچنین سکته می‌توانند باعث بی‌ اختیاری فوریتی شوند. هنگام بستری شدن در بیمارستان به علت سکته، 40 تا 60 درصد از بیماران دچار بی‌اختیاری ادرار هستند، پس از مرخص شدن از بیمارستان 25 درصد از بیماران دچار بی‌اختیاری بوده و یک سال بعد 15 درصد از آنها همچنان دچار بی‌اختیاری ادرار هستند.

بی‌ اختیاری ادراری مخلوط

چنانچه شخص دارای علائم مثانه بیش‌فعال همراه با بی‌ اختیاری استرسی باشد، احتمالاً مبتلا به بی‌ اختیاری ادراری مخلوط است. بیشتر زنانی که دچار بی‌اختیاری ادرار هستند، هم نشانه‌های استرسی و هم فوریتی را دارا هستند که وضعیت دشواری را برای فرد ایجاد می‌کند. بی‌ اختیاری مخلوط همچنین در مردانی که عمل برداشتن پروستات را انجام داده یا اینکه به علت بزرگ شدن پروستات جراحی انجام داده‌اند نیز ایجاد شده و مردان و زنان ضعیف و سالخورده نیز به آن مبتلا می‌شوند.

بی‌ اختیاری سرریز ادرار

چنانچه مثانه هیچگاه به طورکامل تخلیه نشود، امکان دارد با یا بدون احساس نیاز به دفع، ادرار خارج شود. بی‌ اختیاری سرریز ادرار هنگامی ایجاد می‌شود که عاملی جلوی خروج طبیعی ادرار از مثانه را بگیرد، مانند بزرگ شدن پروستات که تا حدی مجرای ادرار را مسدود می‌کند. چنانچه عضله مثانه دچار کم‌کاری شود (حالت برعکس مثانه بیش‌فعال) این حالت هم در زنان و هم در مردان ایجاد می‌شود. در نتیجه احساس نیاز به دفع ادرار وجود نخواهد داشت. در نهایت مثانه پر از ادرار و متورم شده و باعث باز شده مجرای ادرار می‌شود و درنتیجه ادرار خارج می‌شود. همچنین مثانه گاه و بیگاه دچار اسپاسم شده و باعث خروج ادرار می‌شود. این عارضه گاهی به دیابت یا بیماریهای قلبی عروقی مرتبط است. مردان بسیار بیشتر از زنان مبتلا به بی‌اختیاری سرریز ادرار می‌شوند زیرا که این عارضه اغلب در اثر مشکلات مرتبط با پروستات ایجاد می‌شود. علاوه بر بزرگ شدن پروستات، دلایل دیگر انسداد مجرای ادرار عبارتند از: تومور، سنگ مثانه یا بافت التیامی. چنانچه زنان دچار پرولاپس شدید رحم یا مثانه شوند (اندام مربوطه از محل طبیعی‌اش خارج شده باشد)، مجرای ادرار مانند یک لوله خم شده، پیچ می‌خورد و مشکل خروج ادرار پیش می‌آید. آسیب عصبی (ناشی از جراحت، زایمان، جراحی در گذشته یا بیماری‌های مانند دیابت، ام اس یا زونا) و افزایش سن عموماً از انقباض طبیعی عضلات مثانه جلوگیری می‌کنند. داروهایی که از انقباض عضلات مثانه جلوگیری می‌کنند یا باعث عدم آگاهی شخص از نیاز به دفع ادرار شوند نیز باعث بی‌ اختیاری سرریز ادرار می‌شوند.

بی‌ اختیاری عملکردی ادرار

چنانچه دستگاه ادراری به طور طبیعی کار می‌کند ولی بیماری‌های دیگر یا دیابت باعث خروج ادرار شوند، احتمالاً شخص به بی‌اختیاری عملکردی ادرار مبتلا شده است. برای مثال چنانچه بیماری باعث عدم آگاهی یا بی‌تفاوتی شخص نسبت به رفتن به دستشویی شود، بی‌اختیاری ادرار ایجاد می‌شود. مصرف دارو، دمانس یا زوال عقل و بیماری‌های روانی باعث کاهش آگاهی نسبت به رفتن به دستشویی می‌شوند. حتی در صورتیکه دستگاه ادراری به طور طبیعی کار کند، با وجود دشواری در رفتن به دستشویی جلوگیری از خروج ادرار بسیار مشکل می‌باشد. این مساله می‌تواند هر کسی را که به سبب وجود شرایط خاص، در رفتن به دستشویی یا خارج کردن به موقع لباس مشکل دارد را درگیر سازد. این شرایط به عنوان نمونه شامل ابتلا به آرتریت، بستری شدن در بیمارستان یا دور از دسترس بودن دستشویی می‌باشند. چنانچه داروها (مانند داروهای دیورتیک یا ادرارآور برای درمان فشار بالای خون یا نارسایی قلبی) باعث خروج مقدار زیادی ادرار به طور غیرطبیعی شوند، این نوع بی‌ اختیاری نیاز به تغییر نوع درمان دارد. در صورتیکه حجم بیشتر ادرار شب‌ها خارج می‌شود، شخص مبتلا به بی‌اختیاری ادراری شبانه یا شب‌ادراری است.

بی‌ اختیاری رفلکسی

این نوع بی‌اختیاری زمانی روی می‌دهد که عضلات مثانه منقبض شده و ادرار بدون احساس نیاز به دفع و بدون آگاهی قبلی خارج می‌شود. این حالت در اثر آسیب به اعصابی ایجاد می‌شود که در حالت طبیعی پر شدن مثانه را به مغز اطلاع می‌دهند. بی‌ اختیاری رفلکسی معمولاً در افراد مبتلا به اختلالات شدید اعصاب مانند ام اس، آسیب‌دیدگی طناب نخاعی و یا آسیب ناشی از جراحی یا پرتودرمانی ایجاد می‌شود.

زمان مراجعه به پزشک


در صورت وجود هر گونه بی‌اختیاری ادرار بایستی به پزشک مراجعه کنید. بی‌ اختیاری یک عارضه شایع بوده و نباید علائم آن را از پزشک مخفی نگاه داشت. تشخیص این عارضه پس از مشورت با پزشک انجام خواهد شد. پزشک در مورد علائم این عارضه از شما سؤال کرده و احتمالاً در زنان معاینه لگنی و در مردان معاینه مقعدی انجام خواهد شد. پزشک همچنین به بیمار توصیه می‌کند تا یادداشتی در مورد مقدار نوشیدن مایعات و زمان و دفعات ادرار تهیه کند.

بی‌ اختیاری ادرار در خانمها


بیش از 50 درصد زنان حداقل یکبار بی‌اختیاری ادرار را در طول زندگیشان تجربه خواهند کرد و بین 20 تا 30 درصد به طور مکرر مبتلا به عفونت دستگاه ادراری می‌شوند. ابتلا به بی‌ اختیاری ادرار در زنان باردار بیش از زنان دیگر نمی‌باشد ولی چنانچه در زنان باردار بی‌ اختیاری ایجاد شود، به احتمال زیاد ادرار به کلیه باز می‌گردد. علت بروز این حالت، تغییرات ایجاد شده بدن هنگام بارداری بوده که بر دستگاه ادراری تأثیر می‌گذارد. بی‌ اختیاری ادرار برای سلامت مادر و فرزند خطرناک می‌باشد. بیشتر زنان باردار حتی در صورت هیچ گونه علائمی، برای بررسی وجود باکتری در ادرار آزمایش می‌شوند و برای جلوگیری از انتشار باکتری با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند.

چه عواملی خطر ابتلا به بی‌ اختیاری ادرار را افزایش می‌دهند؟


  • دیابت
  • عدم رعایت بهداشت فردی
  • دشواری در تخلیه کامل مثانه
  • استفاده از سوند ادراری
  • بی‌ اختیاری روده
  • انسداد جریان ادرار
  • سنگ کلیه
  • برخی از روش‌های جلوگیری از بارداری
  • بارداری
  • یائسگی
  • عمل جراحی مرتبط با دستگاه ادراری
  • ضعیف شدن سیستم ایمنی
  • بی‌تحرکی برای مدت طولانی
  • استفاده از اسپرم‌کش و پنبه قاعدگی
  • استفاده زیاد از آنتی‌بیوتیک که باعث ایجاد اختلال در فلور روده و دستگاه ادراری می‌شوند.

درمان‌های بی‌ اختیاری ادرار در زنان و مردان


درمان‌های خانگی برای بی‌اختیاری ادرار

 ترک سیگار و دخانیات

ترک-سیگار-و-دخانیات

استعمال سیگار و دخانیات باعث افزایش خطر ابتلا به بی‌اختیاری ادرار می‌شود زیرا که سرفه کردن بر عضلات کف لگنی فشار  وارد می‌کند.

اجتناب از بلند کردن اشیای سنگین

اجتناب-از-بلند-کردن-اشیای-سنگین

بلند کردن اشیای سنگین بر عضلات کف لگنی فشار وارد می‌کند. درصورتیکه نیاز به بلند کردن اشیا دارید (مانند بلند کردن کودکان یا کیسه‌های سنگین خرید) ، عضلات کف لگنی را قبل و در هنگام بلند کردن منقبض کنید.

کاهش وزن

کاهش-وزن

اضافه وزن باعث ضعیف شدن عضلات کف لگنی شده و باعث بی‌ اختیاری ادرار می‌شود زیرا که بافتهای چربی بر مثانه فشار وارد می‌کنند. در صورت کاهش وزن امکان دارد علائم بهبود پیدا کرده و بی‌ اختیاری کاملاً درمان شود.

درمان یبوست

فشار وارد کردن و زور زدن برای تخلیه روده باعث تضعیف عضلات کف لگن شده و بی‌اختیاری ادرار را تشدید می‌کند. هرگز دفع مدفوع را به تعویق نیندازید. در صورت یبوست، بایستی رژیم غذایی و نحوه زندگی خود را تغییر دهید. مصرف بیشتر فیبر در غذا و ورزش کردن می‌تواند سودمند باشد. همچنین تغییر نحوه نشستن هنگام دفع نیز می‌تواند مؤثر باشد. متخصص فیزیوتراپی می‌تواند در این موارد به شما کمک کند.

کاهش مصرف کافئین

کاهش-مصرف-کافئین

کافئین باعث تحریک مثانه و تشدید بی‌اختیاری ادرار می‌شود. کافئین بیشترین تأثیر را بر بی‌ اختیاری داشته بنابراین مصرف آن را قطع کرده یا از نوشیدنی‌های بدون کافئین استفاده کنید. برخی از نوشیدنیهای بدون الکل، چای و کاکائو نیز دارای کافئین هستند بنابراین مصرف این مواد را نیز کاهش داده و به جای آنها از آب و چای گیاهی یا میوه‌ای استفاده کنید.

مصرف مقدار زیاد آب

مصرف-مقدار-زیاد-آب

بسیاری از افراد مبتلا به بی‌ اختیاری ادراری از خوردن مایعات اجتناب می‌کنند چون تصور می‌کنند مشکل را تشدید می‌کند. ولی کاهش مصرف مایعات باعث بدتر شدن بی‌ اختیاری در مردان و زنان شده زیرا که باعث کاهش ظرفیت مثانه می‌شود. در صورت وجود برخی از بیماری‌ها مصرف مایعات بایستی کاهش داده شود. پزشک در این مورد به شما راهنمایی لازم را خواهد کرد.

اجتناب از مصرف مواد غذایی تند

از مصرف مواد غذایی تند و اسیدی مانند ادویه کاری و مرکبات خودداری کنید، زیرا که این مواد باعث تحریک مثانه و تشدید علائم می‌شوند.

داروهای مورد استفاده برای بی‌اختیاری ادرار

پیام‌رسانی شیمیایی، سیگنال‌هایی را به مغز فرستاده که باعث انقباض غیرطبیعی مثانه در ارتباط با مثانه بیش‌فعال می‌شود. داروهای آنتی‌کولینرژیک باعث جلوگیری از این فعالیت پیام‌رسانی شیمیایی (استیل‌کولین) می‌شوند. انقباضات غیرطبیعی مثانه حتی در صورت پر نبودن مثانه، باعث احساس نیاز به ادرار کردن می‌شوند. داروهای آنتی‌کولینرژیک شامل :

  • اکسی‌بوتونین (دیتروپان XL، اکسی‌ترول)
  • تولترودین (دترول)
  • داریفناسین (انابلکس)
  • سولیفناسین (وسیکار)
  • تروسپیوم
  • فسوترودین (توویاز)

فیزیوتراپی

برخی تصور می‌کنند فیزیوتراپی تنها مختص به بیماری‌‎های مربوط به مفصل و استخوان مثل زانو درد و کمر درد و …. است درصورتی که چنین نیست و از فیزیوتراپی می‌توان برای بهبود بیماری‌هایی مثل بی‌ اختیاری ادرار هم استفاده کرد. با توجه به این که بی‌ اختیاری ادرار در خانم‌ها بسیار شایع است و با بالا رفتن سن و یائستگی خطر ابتلا به آن افزایش می‌یابد به خانم‌های میانسال توصیه می‌شود برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری حتماً از قبل از یائسگی به فیزیوتراپیست یا پزشک متخصص مراجعه کنند تا با انجام تمرینات ورزشی مخصوص ریسک ابتلا به این بیماری را در سنین بالاتر به حداقل برسانند. پزشک برای درمان موارد زیر را انجام خواهد داد:

  • بررسی کامل سابقه بیمار برای تشخیص علائم
  • غربالگری عارضه‌هایی که به پیگیری و بررسی پزشکی نیاز دارند.
  • ارزیابی تأثیر این عارضه بر نحوه زندگی
  • معاینه بدنی کمر، لگن، استخوان خاجی، عضلات کف لگن و عملکرد عصبی

تحریک الکتریکی

تحریک-الکتریکی

تحریک الکتریکی  با ارسال جریان خفیف الکتریکی به اعصاب پایین کمر یا عضلات لگن که در بی‌ اختیاری تأثیر دارند، باعث درمان بی اختیاری ادرار می‌شود. تحریک الکتریکی باعث انقباض عضلات شده و تأثیر مشابه انجام تمرینات کگل دارد. این تمرین با انقباض مکرر عضلات باعث تقویت آنها می‌شود. تحریک الکتریکی همچنین در رشد سلولهای عصبی که باعث انقباض عضلات می‌شوند مؤثر است. تحریک الکتریکی مثانه بوسیله قرار دادن الکترود زیر پوست پا یا کمر انجام می‌شود. در صورتیکه روش‌های دیگر درمانی تأثیر نداشتند، این روش برای درمان بی‌ اختیاری شدید ادرار یا مثانه بیش‌فعال استفاده می‌شود.

بیوفیدبک

بیوفیدبک  به یادگیری نحوه کارکرد بدن کمک می‌کند. پزشک متخصص، وصله مخصوص الکتریکی را به عضلات مثانه و مجرای ادراری متصل می‌کند. سیم متصل به این وصله به یک نمایشگر متصل شده است. فرد بیمار به همراه پزشک به این نمایشگر نگاه کرده تا زمان انقباض عضلات را مشاهده کنند. به این روش می‌توان کنترل این عضلات را فرا گرفت. بیوفیدبک را می‌توان همراه تمرین‌های مخصوص عضلات لگنی و تحریک الکتریکی برای کنترل بی‌ اختیاری استرسی و بی‌اختیاری فوریتی استفاده کرد.

ورزش

ورزش-در-بی-اختیاری

ورزش‌های پرتحرک با اعمال فشار بر عضلات کف لگنی باعث افزایش بی‌ اختیاری ادرار در زنان و مردان می‌شوند. حرکت دراز نشست نیز با فشار وارد کردن بر عضلات کف لگن باعث بی‌ اختیاری می‌شود. برای تقویت عضلات کف لگنی و بهبود علائم، به جای دویدن و ورزشهای ایروبیک از پیلاتس استفاده کنید. این روش کشش و تقویت عضلات بدن برای درمان بی‌ اختیاری استرسی بسیار مناسب است.

ورزش‌های روزانه برای عضلات لگنی

ورزش‌های-روزانه-برای-عضلات-لگنی

این تمارین برای کاهش بی‌اختیاری ادرار بسیار مؤثر هستند ولی بایستی به طور منظم و مداوم انجام شوند. برای بهبود بایستی حداقل سه ماه این ورزشها را انجام دهید. برای تقویت عضلات کف لگن، عضلات را 10 تا 15 بار منقبض کنید.

جراحی

اگر بیمار بی‌ اختیاری ادرار شدید داشته باشد و با استفاده از روشهای فوق بیماری او قابل درمان نباشد باید از جراحی کمک گرفت. در این روش مثانه و مجرای پیشاب در محل طبیعی خود درون لگن قرار داده می‌شوند. لازم به ذکر است که برخی از بیماران به اسفنکتر ادرار مصنوعی نیاز دارند و باید طی عمل جراحی برای آنها اسفنکتر ادرار مصنوعی گذاشته شود. اسفنکتر مصنوعی بیشتر برای آقایان استفاده می‌شود و به ندرت برای بانوان کاربرد دارد.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

گفتار-درمانی-کودکان-اوتیسم

اوتیسم نوعی ناتوانی رشدی عصبی است که علائم آن در تمام بیماران یکسان نیست. چون اوتیسم نشانه‌های گوناگونی دارد و علائم می‌تواند خفیف تا شدید باشد، این عارضه غالباً اختلال طیف اوتیسم (ASD) گفته می‌شود. به طور کلی کودک مبتلا به اوتیسم در سه حوزه تعامل اجتماعی، برقراری ارتباط کلامی و غیرکلامی، تخیل و شناخت در درجات مختلف مشکل دارد و بنابراین ممکن است به شیوه‌ای غیرعادی به اتفاقات جهان پیرامون خود واکنش نشان دهد. بیماران مبتلا به اوتیسم شیوه تفکرخشک و تغییرناپذیری دارند.

 هرچند اوتیسم درمان قطعی ندارد، اما کودکان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم غالباً به گفتاردرمانگر معرفی می‌شوند. آسیب شناس زبان گفتار (SLP) وضعیت کودک را ارزیابی می‌کند تا نیازهای خاص وی را در زمینه مهارت‌های اجتماعی و برای برقراری ارتباط با اطرافیان تشخیص دهد. روش درمان به علائم کودک و نوع اختلال طیف اوتیسم بستگی دارد. برای مثال روش گفتاردرمانی کودک مبتلا به سندرم آسپرگر با عملکرد بالا با روش درمان کودک درگیر با گونه‌های شدیدتری از اوتیسم تفاوت دارد.برای درمان اختلالات گفتاری در کودکان مبتلا به اوتیسم می‌توانید با مراجعه به کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره‌مندی از دانش متخصصان گفتار درمانی در محیطی آرام و امن به کودک دلبند خود در رفع مشکلات گفتار کمک کنید. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

 اوتیسم چیست؟


اوتیسم-چیست؟

اوتیسم نوعی اختلال رشدی است که انواع مختلفی دارد. کودکان مبتلا به اختلال‌های طیف اوتیسم با علائم متنوعی روبرو می‌شوند. کودکان غالباً علائمی رفتاری، مانند تکرار بعضی کارها، علائم اجتماعی مانند برقرار نکردن تماس چشمی و علائم ارتباطی را از خود نشان می‌دهند که شدت آنها از خفیف تا شدید متغیر است. برخی کودکان اوتیستیک از حرف زدن امتناع می‌کنند و بعضی مانند آدم آهنی حرف می‌زنند.

سندرم آسپرگر


سندرم آسپرگر نوعی اوتیسم با کارکرد بالا است، والدین کودکان دچار این اختلال از مزایای گفتاردرمانی برای کمک به فرزندشان متعجب می‌شوند. کودکان دچار نشانگان آسپرگر تاخیر رشدی در زبان ندارند و غالباً می‌توانند گفتگویی موثر و قابل فهم داشته باشند. بااین حال کودکان مبتلا به این گونه خفیف از اوتیسم به شیوه‌ای غیرعادی صحبت می‌کنند. والدین متوجه می‌شوند که فرزندشان با لحنی یکنواخت یا بسیار سریع حرف می‌زند، با دیگران تماس چشمی برقرار نمی‌کند و حتی هنگام صحبت درباره موضوعی هیجان‌برانگیز و احساسی، احساسات و عواطف وی در صورت‌اش نمودار نمی‌شود. کودک که بزرگتر می‌شود، توجهی غیرعادی به یک یا دو موضوع خاص نشان می‌دهد و مدام درباره آنها صحبت می‌کند. همچنین کودک گفتگوهایی یک طرفه دارد و زمانی طولانی بدون وقفه درباره یک موضوع خاص صحبت می‌کند و به تلاش‌های مخاطب خود برای تغییر موضوع توجه نشان نمی‌دهد. گفتار درمانی با رویکرد عمل‌گرا روشی سودمند برای کمک به کودکان دچار سندرم آسپرگر است. متخصص گفتاردرمانی قواعد مربوط به تعاملات زبان اجتماعی را به کودک آموزش می‌دهد. این قواعد شامل حفظ فاصله مناسب با مخاطب و آموزش نشان دادن حالات مختلف در چهره است. همچنین کودک یاد می‌گیرد که به چشمان مخاطب خود نگاه کند و با ضرب‌آهنگی طبیعی صحبت کند. فراگیری تعبیر صحیح زبان نیز ضروری است. کودکان مبتلا به سندرم آسپرگر غالباً زبان بدن، لحن صدا و ظرافت‌های زبانی مانند کنایه یا اغراق را متوجه نمی‌شوند. برای مثال شنیدن جمله آن‌قدر گرسنه‌ام که می‌توانم یک اسب را بخورم، باعث گیج شدن کودک می‌شود و فکر می‌کند منظور گوینده واقعاً این است که می‌خواهد اسب بخورد.

اوتیسم با عملکرد پایین


کودکان مبتلا به اوتیسم با عملکرد پایین نمی‌توانند به درستی به پرسش‌ها جواب بدهند و نیازها و خواسته‌های ابتدایی خود را به زبان بیاورند. دایره لغات این کودکان در مقایسه با هم‌سن و سالان خود بسیار محدود است. برخی کودکان اوتیستیک اصلاً حرف نمی‌زنند یا بسیار کم صحبت می‌کنند. گفتاردرمانی برای آن دسته از کودکان مبتلا به اوتیسم با عملکرد پایین که مهارت‌های ارتباطی بسیار محدودی دارند یا از این مهارت بی‌بهره‌اند، بسیار سودمند است. متخصص گفتاردرمانی روش‌های ارتباط غیرکلامی و زبان بدن را به کودک آموزش می‌دهد. همچنین بعضی کودکان اوتیستیک با استفاده از وسایل الکترونیک سخنگو یا تایپ کردن به جای حرف زدن پیشرفت می‌کنند. استفاده از کارت‌های تصویری نیز تکنیک موثری برای گفتاردرمانی اوتیسم است. گفتاردرمانگر کارت‌هایی را به کودک نشان می‌دهد که تصاویری، ترجیحاً از موضوعات مورد علاقه کودک، مانند فوتبال یا اسباب بازی محبوب وی، روی آنها کشیده شده است. کودک با تکرار کردن یاد می‌گیرد که اگر کارت مربوط به تصویر خوانده شده را به متخصص بدهد، شیء مرتبط را دریافت خواهد کرد. متخصص گفتاردرمانی به تدریج بر روی زبان کودک کار می‌کند. گفتار درمانی کودکان اوتیسم با عملکرد پایین فرایندی زمان‌بر است. متخصص تکالیفی را به والدین می‌دهد تا در خانه با فرزندشان انجام دهند.

مشکلات ارتباطی در کودکان اوتیستیک


متخصص گفتاردرمانی وجود نشانه‌ها، علائم و الگوهای رفتاری زیر را در کودکان اوتیستیک بررسی می‌کند و به درمان آنها می‌پردازد:

مهارت‌های ارتباطی

  • محدودیت گفتاری
  • ناتوانی در بیان خواسته‌های ابتدایی
  • تکرار کردن حرف‌ها (اکولالیا یا پژواک‌گویی)
  • واکنش نشان ندادن به مکالمه یا جواب ندادن سوالات
  • انجام ندادن دستورهای ساده
  • صحبت کردن با تن صدای متفاوت، برای مثال کودک برخلاف بقیه هم‌سن وسالان خود در یک جمع با تن صدای بالا حرف می‌زند.

مهارت‌های اجتماعی

  • کاهش تماس چشمی
  • بی‌توجهی به دیگران یا اجتناب از برخورد با اطرافیان
  • مهارت‌های اجتماعی ضعیف یا تمایل به تنها بازی کردن
  • شریک نشدن با دیگران
  • مشکل برای دوست‌یابی
  • بیان احساسات در زمان نامناسب یا دشواری در بیان عواطف
  • ناراحتی از نوازش و لمس شدن توسط دیگران

الگوهای رفتاری

  • دلبستگی غیرعادی به اشیاء
  • علاقه‌مندی‌های غیرعادی
  • ترس‌های عجیب یا نترسیدن از خطرهای واقعی
  • اختلالات خواب
  • حساسیت یا عدم حساسیت به صدا، بافت، لمس، مزه یا نور
  • علاقه یا نفرت عجیب به بعضی غذاها

درمان مشکلات ارتباطی کودکان اوتیستیک


درمان کودکان اوتیسم با توجه به سن، سطح ارتباطی و توانایی کلی کودک انتخاب می‌شود. در ادامه درمان‌های معمول گروه‌های سنی مختلف را به اختصار توضیح می‌دهیم، البته هر روش درمان متناسب با نیازهای خاص بیمار تغییر داده می‌شود.

خردسالان (غیرکلامی)

متخصص گفتاردرمانی به والدین یاد می‌دهد که چگونه ارتباط موثری را با فرزندشان در محیط خانه برقرار کنند و از او حمایت کنند. والدین در زمینه مهارت‌های شنیداری و توجه، مهارت‌های غیرکلامی، زبان بدن، برقراری ارتباط از طریق تبادل تصویر (PECS) و رشد واژگان اولیه با فرزندشان تمرین می‌کنند. روش تبادل تصویر به کودکان یاد می‌دهد که برای خواستن یک شیء از تصویر آن استفاده کنند. این روش یک برنامه نظام‌مند است که تمایز قائل شدن بین نمادها و روش ساخت جملات ساده را به کودک آموزش می‌دهد. تمرین کردن با والدین و ارائه ابزارها، راهکارها و حمایت از ایشان رویکردی غیرمستقیم است که به کودکان کمک می‌کند تا به قابلیت ارتباطی کامل خود برسند. در این روش والدین متوجه می‌شوند که چه تغییراتی را باید در گفتار خود ایجاد کنند و چگونه از فرزندشان حمایت کنند تا امور روزمره‌ای مانند صرف غذا، استحمام، خرید و لباس پوشیدن به فرصتی برای یادگیری زبان تبدیل شود.

کودکان دبستانی (کلامی)

متخصص گفتاردرمانی بر گسترش دایره لغات و جمله‌سازی متمرکز می‌شود و به اطرافیان کودک شیوه استفاده از برنامه‌ها وسایل کمکی دیداری را در مدرسه آموزش می‌دهد تا کودک بتواند در کلاس درس ارتباط برقرار کند. همچنین متخصص برنامه‌هایی را به مدرسه ارائه می‌دهد و آموزگاران را نیز راهنمایی می‌کند. این سال‌های ابتدایی برای رشد ارتباطی آینده بسیار مهم است، کودکان اوتیستیک غالباً نمی‌توانند در این مرحله با هم سن و سالان خود تعامل داشته باشند و با دیگران درباره امور روزمره گفتگو کنند. همچنین متخصص گفتاردرمانی با کودک، والدین و آموزگاران وی تمرین می‌کند تا رشد مهارت‌های زبانی و اجتماعی کودک بهبود یابد. وسایل کمکی و برنامه‌های بصری نیز مفید است، متخصص برای تهیه برنامه، سامان‌دهی و نظم بخشیدن به فعالیت‌های روزمره از تصویر استفاده می‌کند. گفتاردرمانگر به کودک کمک می‌کند تا وقایع بعدی را با توجه به اشارات همسان پیش‌بینی کند و به این ترتیب تغییرات روزمره کمتر او را مضطرب کند. این نوع مداخله برای کودکان اوتیسمی که با نگاه کردن بهتر یاد می‌گیرند و تغییر نگران‌شان می‌کند، مفید است. برنامه قابلیت گفتگو یا Talkability روش بسیار موثری برای درمان کودکان اوتیسم در این سن است. این برنامه کاربردی والدین را در زمینه آموزش مهارت‌های مردمی به فرزندشان کمک می‌کند. به این ترتیب کودک افکار و احساسات دیگران را با در نظر گرفتن زبان بدن، حالت صورت و لحن صدا متوجه می‌شود. متخصص طرح درمان مخصوص کودکان دبستانی اوتیستیک را با در نظر گرفتن نیازهای فردی ایشان تعدیل می‌کند.

نوجوانان

متخصص برای درمان اختلال اوتیسم نوجوانان از گونه‌های قدیمی‌تر گفتاردرمانی، مانند درک شنیداری، گسترش دایره واژگان (مخالف و مترادف) و شیوه نگارش انشاء بهره می‌گیرد، البته باز هم برنامه درمان به فراخور نیازهای بیمار تغییر داده می‌شود. درمان نوجوانان اوتیستیک معمولاً بر رشد مهارت‌های اجتماعی از طریق جلسات گروهی و خصوصی مختلف مبتنی است. هدف این است که نوجوان بتواند با تقطیع روابط اجتماعی به مراحل با مدیریت آسان‌تر، ارتباط موثری را در محیط‌ها و موقعیت‌های مختلف برقرار کند. متخصصین گفتاردرمانی غالباً در این گروه‌ها از برنامه درباره‌اش حرف بزن استفاده می‌کنند، محورهای این برنامه عبارت‌اند از: زبان بدن (تماس چشمی و وضعیت بدن)، مهارت‌های مکالمه (شروع مکالمه، پیگیری موضوع، اظهارنظر مرتبط و اتمام مکالمه) و مهارت‌های دوستیابی. به این ترتیب نوجوان اوتیستیک می‌تواند سناریوهای اجتماعی مختلف را پیش از رویارویی با آنها در جهان واقعی، در محیطی امن تمرین و درباره آنها بحث کند. همچنین گفتاردرمانگر سبک‌های ارتباطی مختلف و تفاوت قائل شدن بین تن صدای تهاجمی و قاطع را به بیمار آموزش می‌دهد. متخصص در این مرحله از رشد به تئوری مهارت‌های ذهنی و شیوه درک موقعیت از طریق بررسی شرایط، تن صدا، زبان بدن، نگاه و حالت صورت نیز می‌پردازد. همچنین متخصص گفتاردرمانی با مدرسه نوجوان اوتیستیک نیز ارتباط برقرار می‌کند تا از اجرایی شدن و تحکیم برنامه مهارت‌های اجتماعی در مدرسه مطمئن شود. متخصص گفتاردرمانی بهترین برنامه ارتباطی و زبانی را با همکاری نوجوان اوتیستیک، والدین، آموزگاران و اطرافیان وی تهیه می‌کند.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

گفتار-درمانی-در-شکاف-کام

تعدادی از کودکان با شکاف لب یا وجود حفره در سقف دهان متولد می‌شوند. این وضعیت می‌تواند باعث بروز اختلالاتی در زمینه صحبت کردن و غذا خوردن شود. اغلب این مشکلات ساختاری به کمک عمل جراحی درمان می‌شوند اما در کنار عمل جراحی، کودک به گفتار درمانی نیز نیاز دارد تا بتواند به طور واضح صحبت کند. در بخش زیر به طور خلاصه به توصیف گفتار درمانی در کودکانی که دچار شکاف کام یا لب هستند می‌پردازیم.

 شکاف کام و لب شایع‌ترین نقایص مادر زادی محسوب می‌شوند. در حقیقت، این عارضه به علت رشد نامناسب جنین در رحم ایجاد می‌شود. به طور کلی شکاف کام در هنگام تولد تشخیص داده می‌شود و متخصص کودکان به طور دقیق به ارزیابی او می‌پردازد. در اکثر موارد انجام عمل جراحی می‌تواند به کودک کمک کند، اما نمی‌توان فورا پس از تولد نوزاد او را تحت عمل جراحی قرار داد، ممکن است نوزاد بعدا به جراحی‌های بیشتری نیاز داشته باشد. با این حال ممکن است. پس از جراحی، کودک یا نوزاد شما هنوز دچار مشکلات و اختلالات کلامی باشد. برای درمان مشکلات گفتاری در کودکان متولد شده با مشکل شکاف کام لازم است به متخصص گفتار درمانی مراجعه شود تا با تمرینات لازم مشکل صحبت کردن و ادای صحیح کلمات در کودک مرتفع شود. کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره‌مندی از کارشناسان گفتار درمانی متبحر و آشنا به روحیه کودکان می‌تواند به دلبندان شما در حل این مشکل کمک کنند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

شکاف کام چیست؟


شکاف-کام-چیست

شکاف کام به حفره غیر طبیعی در قسمت جلوی سقف دهان، انتهای سقف دهان و یا لب ( معمولا لب پائین ) گفته می‌شود. شکاف کام فقط به این دو ناحیه محدود نمی‌شود. شکاف کام و لب جزء نقایص مادرزادی محسوب می‌شوند. گاهی اوقات پس از تولد و در پی ضربه یا بیماری ایجاد می‌شوند. افرادی که با شکاف کام متولد می‌شوند ممکن است موارد زیر را نیز تجربه کنند:

  • شکاف لب
  • شکاف کام
  • شکاف لب و کام
  • شکاف زبان کوچک ( قسمت متحرک انتهای گلو )

شکاف کام به موارد زیر دسته بندی می‌شود:

  • شکاف یک طرفه: فقط در یک طرف از دهان ( چپ یا راست ) ایجاد می‌شود.
  • شکاف دو طرفه: در هر دو طرف ایجاد می‌شود.
  • شکاف در قسمت میانی لب: این وضعیت بسیار نادر است که در این حالت یک شکاف در لب ایجاد می‌شود.
  • شکاف کامل: در این حالت، شکاف از قسمت زبان کوچک تا پشت دندان امتداد می‌یابد.
  • شکاف ناقص: در این حالت، شکاف از قسمت زبان کوچک تا نزدیکی دندان ایجاد می‌شود.
  • شکاف کام زیر مخاطی: در این حالت یک شکاف در عضله‌ای که در پشت سقف دهان قرار دارد ایجاد می‌شود، این شکاف شباهت زیادی به سایه دارد.

 از هر 750 نوزادی که متولد می‌شوند یک نفر از آنها دچار این عارضه می‌شود. شکاف لب در پسران دو برابر بیشتر از دختران رخ می‌دهد. شکاف لب و کام در پسران دوبرابر بیشتر از دختران است. شکاف کام در دختران دو برابر بیشتر از پسران رخ می‌دهد. معمولا شکاف لب در سن 10 تا 12 ماهگی ترمیم می‌شود و شکاف کام بین 6 تا 18 ماهگی جراحی می‌گردد. اغلب کودکان به جراحی‌های بیشتر برای بازسازی و ترمیم لب و دهان نیاز دارند. در بخش زیر به فراوانی این عارضه در نژادهای مختلف اشاره می‌کنیم:

  • از هر هزار نفر بومی آفریقایی یک نفر دچار این عارضه می‌شود.
  • از هر هزار نفر بومی آسیایی دو نفر دچار این عارضه می‌شود.
  • از هر ده هزار نفر بومی آفریقایی آمریکایی چهار نفر به این عارضه دچار می‌شود ( بسیار نادر است ).

شکاف لب و کام به تاثیری بر بدن می‌گذارد؟


تقریبا همه اعضای بدن به یکدیگر مرتبط هستند، این ارتباط در اطراف سر و دهان بیشتر است. شکاف کام و لب می‌تواند سایر اعضای بدن و عملکرد آنها را تحت تاثیر قرار دهد. در بخش زیر به قسمت‌هایی از بدن که بیشتر تحت تاثیر این عارضه قرار می‌گیرند اشاره می‌کنیم:

  • دندان‌ها: این عارضه باعث از دست دادن دندان‌ها، رویش دندان‌های اضافی، هماهنگی نامناسب دندان‌ها، عدم رویش دندان می‌شود.
  • ­ حفره بینی: این عارضه بر صداهایی که از بینی تولید می‌شوند تاثیر می‌گذارد زیرا در این حالت هوای بسیار زیادی وارد بینی می‌شود و هوای بسیار زیادی از بینی خارج می‌شود چون کام به طور کامل بسته نمی‌شود.
  • صحبت کردن: در این حالت به علت متفاوت بودن ساختار دهان و دندان بیمار نمی‌تواند به خوبی صحبت کند و کنترل هوا دشوار است که این وضعیت باعث بروز مشکل در تکلم می‌شود.
  • تغذیه: شکاف لب و کام باعث ایجاد مشکل در هنگام غذا خوردن می‌شود زیرا دندان‌ها باهم هماهنگی ندارند. این افراد در خوردن گوشت غذاهای سفت و چسبناک ( ساندویچ کره بادام زمینی و ذرت ) دچار مشکل هستند و این مشکل زمانی برطرف می‌شود که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند.
  • شنوایی: شکاف کام می‌تواند باعث از دست دادن شنوایی شود و در نتیجه بر یادگیری صداها تاثیر بگذارد.
  • صدا: ممکن است صدای فرد خش دار باشد زیرا صداها در مکان نامناسب تولید می‌شوند.

چرا شکاف کام باعث تداخل در صحبت کردن می‌شود؟


سقف دهان دارای یک صفحه نرم و یک صفحه محکم است. صفحه سخت دهان از استخوان ساخته شده است که در قسمت انتهای دهان قرار گرفته است. شکاف کام کودک بدین معنا است که در صفحه دهان  او حفره ایجاد شده است. بی­ کفایتی دریچه کامی حلقی زمانی رخ می‌دهد که حفره بین دهان و بینی به طور مناسب بسته نشود. این امر باعث ایجاد جریان اضافی هوا ار بینی کودک هنگام حرف زدن می‌شود اصطلاحا به این وضعیت پر آوایی گفته می‌شود. اگرچه می‌توان به کمک عمل جراحی به رفع این عارضه پرداخت، هنوز تعدادی از نوجوانان از عارضه بی­ کفایتی دریچه کامی حلقی رنج می‌برند. خوشبختانه یکی از تحقیقاتی که در خصوص بیماران مبتلا به شکاف کام انجام شده است نشان می‌دهد که دستیابی به تکلم طبیعی با کمک و راهنمایی متخصص گفتار درمانی کاملا امکان پذیر است. طی مدت 6 تا 8 هفته پس از شروع گفتار درمانی در شکاف کام، والدین می‌توانند شاهد پیشرفت قابل ملاحظه مهارت‌های کلامی و زبانی کودک خود باشند. به علاوه، کودکان مبتلا به شکاف کام معمولا به علت مشکلات گوش میانی، شنوایی خود را از دست می­‌دهند. این امر باعث می‌شود کودکان دیرتر شروع به تکلم کنند زیرا فرایند تکلم با شنیدن آغاز می‌شود. والدین باید برای پیشگیری از به تاخیر افتادن تکلم، کودک خود را نزد متخصص گوش و حلق و بینی ببرند.

متخصص گفتار درمانی چه کمکی به این افراد می‌­کند؟


متخصص گفتار درمانی به کودکانی که دچار شکاف کام و یا لب شده‌­اند کمک می‌کند بتوانند تا حد امکان کلمات را واضح بیان کنند. بدین منظور آنها باید به بررسی موارد زیر در خصوص اشتباه تلفظ کردن صداها بپردازند و مشخص کنند که آیا:

  • مشکل کودک به یادگیری صدا مربوط است.
  • مشکل کودک به اختلالات ساختاری ارتباط دارد.
  • یا مشکل کودک به مسائل عملکردی مربوط است.

متخصص گفتار درمانی از ابزارهای مختلف برای بازخورد اصوات به کودکان استفاده می‌کند. در بخش زیر به تعدادی از این موارد اشاره می‌کنیم:

  • استفاده از آینه به کودک کمک می‌کند بتواند هوایی که از بینی او خارج می‌شود و روی آینه می‌نشیند را ببیند.
  • قرار دادن کاغذ و دستمال زیر بینی می‌تواند خارج شدن هوا از سوراخ بینی را نشان دهد.
  • پزشک می‌تواند از یک لوله باریک که یک توپ کوچک در ابتدای آن قرار دارد استفاده کند هنگامی که هوای خارج شده از بینی کودک وارد این لوله انعطاف پذیر می‌شود. این توپ کوچک پر از هوا می‌شود و کودک می‌تواند جریان هوای خارج شدن از بینی خود را مشاهده کند.
  • می‌توان از لوله‌های انعطاف پذیر یا  خورده‌های کاغذ استفاده کرد و آنها را زیر بینی کودک قرار داد تا بتوان صدای اضافی بینی او را به طور کامل شنید.
  • دستگاه نازومتر یک دستگاه کارامد است که روی سر کودک قرار داده می‌شود و سنسور آن در نزدیکی بینی کودک قرار می‌گیرند سپس جریان هوای اضافی که از بینی خارج می‌شود را روی صفحه مانیتور ثبت می‌کند تا کودک بتواند این جریان هوا را مشاهده کند.

هر یک از رو‌ش­‌های فوق به کودک کمک می‌کند که بتواند جریان هوایی که از بینی او خارج می‌شود را کاهش دهد. برخی از کودکان براساس شدت شکاف کام توانایی تولید صدا در مکان مناسب دهان خود را ندارند. متخصص گفتار درمانی به کودکان یاد می‌دهد که از نقاط دیگر دهان خود برای تولید صداهای مورد نظر استفاده کنند.

روش­‌های مختلف گفتار درمانی برای شکاف کام


فیدبک شنوایی

فیدبک شنوایی اولین گام مهم و ضروری در جهت اصلاح مشکلات گفتاری است. کودک باید در ابتدا بتواند تفاوت بین صداهای دماغی و صحبت عادی را درک کند. بدین منظور، متخصص گفتار درمانی از روش­‌های مختلفی استفاده می‌کند. کودک می‌تواند از مزایای گوش دادن و ثبت صداهای دماغی و عادی بهره مند شود و متخصص گفتار درمانی این دو نوع شیوه تکلم را برای او شبیه سازی کند. سپس پزشک از کودک می­‌خواهد صداها را تفکیک و شناسایی کند. سپس کودک نحوه استفاده از لوله شنوایی را یاد می‌گیرد. یک قسمت از لوله در نزدیکی گوش قرار داده می‌شود و قسمت دیگر آن درون سوراخ بینی قرار می‌گیرد. سپس پزشک از کودک می‌خواهد شروع به حرف زدن کند تا بتواند دماغی بودن صداها را تشخیص دهد.

صداهای انفجاری دماغی

صداهای انفجاری به صداهایی گفته می‌شود که هنگام بسته شدن تارهای صوتی توسط لب یا دهان، ایجاد می‌شود. افرادی که دچار شکاف کام هستند حتی پس از عمل جراحی نیز با مشکل تولید صداهای انفجاری مواجه هستند. این امر معمولا هنگامی رخ می‌دهد که آنها زبان خود را در محل نامناسبی قرار می­‌دهند. متخصص گفتار درمانی از کودک می‌خواهد  خمیازه بکشد تا قسمت انتهای دهان او به سمت عقب کشیده شود. سپس از او درباره احساسی که هنگام کشیدن زبانش دارد سوال می‌پرسد. هنگامی که کودک خمیازه می‌کشد، باید بتواند صداهای مورد نظر را نیز تولید کند. ممکن است پزشک از او بخواهد به طور همزمان از لوله شنوایی نیز استفاده کند.

صداهای انفجاری گلویی

صداهای انفجاری گلویی زمانی تولید می‌شوند که انتهای زبان به سمت عقب و به طرف گلو حرکت کند. پزشک از کودک می‌خواهد صدای نگ را در کلمه دانگ تلفظ کند. در صورتی که کودک در تلفظ این صدا مشکل داشته باشد، پزشک از یک وسیله برای فشار دادن نوک زبان  به سمت پائین استفاده می‌کند و فک رو را به سمت بالا هدایت می‌کند. هنگامی که کودک بتواند این صدا را به خوبی تلفظ کند، پزشک به او یاد می‌دهد زبان خود را به سمت پائین بکشد تا بتواند صدای  ک را تلفظ کند.

صداهای سایشی گلویی

صداهای سایشی گلویی زمانی تولید می‌شوند که زبان به سمت عقب کشیده می‌شود اما قسمت انتهای زبان با دیواره گلو تماس پیدا نمی­کند. متخصص گفتار درمانی کودک را تشویق می‌کند که صدای ت و پس از آن س را تلفظ کند و دندان‌هایش را کاملا روی هم قرار دهد. سپس از او می‌خواهد با غنچه کردن لب‌هایش صداهایی مانند ش و چ را تلفظ کند. متخصص گفتار درمانی لب شکری معمولا وسایلی را برای تولید این صداها در اختیار کودک قرار می‌دهد. آنها از روش فیدبک لامسه برای انجام این کار استفاده می‌کنند تا کودک بتواند به خوبی محل صحیح قرار دادن زبان را برای تولید صداهای ش یا چ یاد بگیرد.

تولید صداهای پشت کامی

تولید صداهای پشت کامی باعث می‌شود فرد نوک زبانی صحبت کند. این امر معمولا به علت مال اکلوژن دندان‌ها  رخ می‌دهد. پزشک از یک صفحه نازک استفاده می‌کند و قسمت میانی زبان کودک را به سمت پائین هدایت می­‌کند و از او می‌خواهد دندان‌هایش را روی این صفحه قرار دهد. سپس از او می‌خواهد صداهای ت،  د ، ن  را در کنار صداهای  ک  ،  گ  و  نگ  تولید کند.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

گفتاردرمانی-بزرگسالان

مشکلات گفتاری یکی از اختلالات شایع در میان بزرگسالان است که به اشکال مختلف از قبیل لکنت زبان، نارسایی گویی، مشکلات صدا و مشکلات تکلم بروز می‌کند. اغلب به کمک گفتار درمانی و برخی از استرانژی‌­ها، مهارت‌ها ارتباطی و کلامی تعداد زیادی از بزرگسالان بهبود می‌­یابند. متاسفانه برخی از تصادفات می­‌تواند باعث آسیب رساندن به مغز و عضلات گفتاری شود. گاهی اوقات این آسیب دیدگی­­ به طور طبیعی اصلاح می‌شوند، اما معمولا آثار ناشی از آنها تا مدت­ طولانی باقی می‌ماند.

 بسیاری از بزرگسالان نیز در اثر بیماری، حوادث و یا مشکلات روحی روانی دچار اختلالات تکلم می‌شوند. از آنجایی که کودکان از نظر زبانی و تکلم در حال رشد هستند این مشکلات در آنها به مراتب راحت تر رفع می‌شود اما در مورد بزرگسالان این مشکلات ممکن است بر روابط اجتماعی و کاری و حتی موقعیت فردی و اجتماعی آنها تاثیر منفی بگذارد. کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره‌مندی از بخش تخصصی گفتار درمانی می‌تواند با استفاده از جدیدترین دانش روز و ابداعات زبانی در رفع اختلالات تکلم به شما عزیزان کمک کند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

گفتار درمانی سکته مغزی و آفازیا


گفتار-درمانی-سکته-مغزی-و-آفازیا

در سکته مغزی یکی از شریان­‌های مغز مسدود یا پاره می‌شود. این تغییر در جریان خون بدین معنا است که مغز نمی­‌تواند اکسیژن مورد نیاز خود را دریافت کند که این امر بر سلول‌های مغز تاثیر می‌گذارد. سکته مغزی می­‌تواند باعث بروز مشکلات و اختلالات جسمانی، عاطفی، و ارتباطی شود. پس از بروز سکته، سوالات بسیار زیادی در خصوص زمان بستری شدن در بیمارستان و پس از آن و روش‌های درمانی موجود برای تسریع فرایند بهبود به ذهن بیمار و اعضای خانواده او هجوم می‌آورد.

آفازیا

آفازیا به اختلال ارتباطی گفته می‌شود که پس از بروز سکته مغزی به وجود می­‌آید. این عارضه در پی آسیب دیدگی نقاطی از مغز رخ می‌دهد که وظیفه کنترل زبان و تکلم را برعهده دارند. همچنین ممکن است این عارضه در پی آسیب دیدگی تروماتیک مغز از قبیل سقوط از ارتفاع، ضرب دیدگی سر ناشی از فعالیت‌های ورزشی، تصادفات خودرویی، تصادف با موتور، اکسیژن رسانی نامناسب به مغز، تومورهای مغزی و سایر اختلالات نورولوژیکی رخ دهد. آفازیا می‌­تواند بر نحوه عملکرد و ارتباط بیمار با دیگران تاثیر بگذارد، تاثیر این عارضه بر مهارت‌های زیر تائید شده است:

  • صحبت کردن
  • درک مطالب
  • خواندن
  • نوشتن

افراد مختلف به شیوه‌­های مختلف تحت تاثیر این عارضه قرار می‌گیرند. برخی از بیماران دچار مشکل تکلم یا بیان کردن منظور خود می‌شوند، برخی دیگر به لحاظ درک مسائل دچار چالش می‌شوند و برخی دیگر به لحاظ هر دو مورد به مشکل بر می‌خورند. برخی از بیماران دچار آفازیای خفیف می‌شوند و فقط به لحاظ یافتن کلمات به مشکل بر می‌خورند ، این وضعیت شبیه مواردی است که کلمه نوک زبان است اما نمی‌توان آن را بیان کرد. سایر بیماران دچار آفازیای شدید می‌شود و فقط قادر به درک بخش کوچکی از کلماتی هستند که می‌شنوند. بیماران مبتلا به آفازیا در بیان صداهایی که یک کلمه را می‌سازند مشکل دارند. این امر در پی نارسایی گویی یا کنش پویشی ( اختلال در حرکات عضلات برای بیان کلمات و صداها ) ایجاد می‌شود. معمولا افراد مبتلا به آفازیا  می‌دانند که قصد بیان کردن چه کلمه‌­ای را دارند اما ادا کردن آن کلمه برایشان دشوار است. اختلالات مربوط به درک شامل موارد زیر است:

  • مشکل در درک نام افراد و اشیاء مشکل در درک قوانین و دستورات
  • مشکل در درک مکالمات گروهی
  • مشکل در درک مکالمات دو طرفه
  • مشکل در درک مکالماتی که به سرعت بیان می‌شوند. مانند مکالمات گروهی، یا فیلم­های تلویزیونی
  • مشکل در درک کلمات  بله  و خیر

اختلالات مربوط به بیان کلمات شامل موارد زیر است:

  • مشکل در یافتن کلمات مناسب
  • مشکل در بیان کلمات مجزا و جملات کوتاه با حذف کردن کلمات کوچک مانند ” و ” ،” اما “، ” یا “
  • قرار دادن کلمات در ترتیب نامناسب
  • جا به جا گفتن نام کلمات به عنوان مثال برای میز، کلمه صندلی را به کار می­‌برند.
  • جا به جا گفتن صداها به عنوان مثال به جای چشم از کلمه خشم استفاده می‌کنند.
  • ترکیب کردن کلمات صحیح و بی معنا که هیچ معنای دقیقی ندارند.
  • جا به جا گفتن کلمات ” بله ” و ” خیر “
  • مشکل در بیان کلمات ” بله ” و ” خیر “

روش‌های درمانی موجود

افازیا همه اعضای خانواده را تحت تاثیر قرار می‌دهد و متخصص گفتاردرمانی از بیمار و اعضای خانواده او  می‌خواهد که در فرایند درمان شرکت کنند. ارزیابی اولیه اهمیت بسیار زیادی در تعیین اصول و اهداف درمان دارد، بنابراین همه اعضای خانواده به خوبی از نحوه کمک کردن به فرد مبتلا به آفازیا اطلاع می‌یابند.

درمان افراد مبتلا به آفازیا

متخصص گفتار درمانی پس از ارزیابی بیمار، برنامه درمانی ویژه­‌ای را برای او طراحی می‌کند. روش‌های متعددی برای درمان افراد مبتلا به آفازیا وجود دارد. برخی از این روش‌های درمانی عبارتند از: آموزش دادن به بیمار برای یادگیری نحوه صحیح ادا کردن کلمات و استفاده از جملات کامل. متخصص گفتار درمانی بر روی روش‌های  برای کاهش میزان ناامیدی بیمار کمک می‌کند تا بیمار بتواند با استفاده از ارتباطات حمایتی مانند نوشتن کلمات اصلی و استفاده از زبان بدن منظور خود را به دیگران برساند و بتواند نیازهای خود عقاید و نظراتش را به خوبی بیان کند. معمولا از روش‌های ترکیبی برای درمان این بیماران استفاده می‌شود.

آموزش دادن به خانواده برای استفاده از استراتژی‌های ارتباطی

آموزش دادن، استراتژی‌های ارتباطی به اعضای خانواده اهمیت بسیار زیادی دارد، به این ترتیب آنها می‌توانند به فرد بیمار کمک کنند منظور خود، نظرات، خواسته­‌ها، و دیدگاه خود را به راحتی بیان کند. آموزش دادن به شریک ارتباطی بیمار یکی از جنبه‌­های بسیار مهم فرایند درمان  پس از سکته است.

آموزش

متخصص گفتار درمانی بزرگسالان می‌تواند به آموزش فرد مبتلا به آفازیا بپردازد، او همچنین می‌تواند به سایر اعضای خانواده که در فرایند توانبخشی حضور دارند، اطلاعات لازم در خصوص نوع آفازیا و استراتژی‌های ارتباطی برای بیان منظور خود را آموزش دهد.

چگونه می‌توان به فرد مبتلا به آفازیا کمک کرد؟

  • باید به بیمار وقت کافی بدهید تا بتواند منظور خود را به شما برساند.
  • از کلمات ساده برای رساندن منظور خود استفاده کنید.
  • هنگامی که فرد مبتلا به آفازیا در حال صحبت کردن است نکات مهم و کلیدی صحبت‌های او را یادداشت کنید.
  • در صورتی که بیماری سعی در بیان کردن یک کلمه دارد حروف اول آن را به او یاد آوری کنید، در صورت امکان آن کلمه را رسم کنید یا آن را توصیف نمائید.
  • انتخاب‌های کلامی و نوشتاری ایجاد کنید، به عنوان مثال “آیا این یک صندلی است یا میز “
  • بیمار را تشویق کنید که از روش‌های ارتباطی استفاده کند به عنوان مثال، بالا بردن انگشت ( بله ) و پائین آوردن آن ( خیر )، اشاره کردن، و رسم کردن کلمات زیرا این کار به کاهش ناامیدی او کمک می‌کند.
  • سوالات خود را به صورت ساده بیان کنید.
  • از سوالاتی استفاده کنید که پاسخ آنها بله و خیر است.
  • از داستان و کتاب استفاده کنید می‌توانید به کمک متخصص گفتار درمانی یک کتاب مناسب را انتخاب کنید و سعی کنید با بیمار ارتباط برقرار نمائید.
  • همیشه یک خودکار و دفترچه یادداشت را کنار خود داشته باشید ( بهتر است از خودکار مشکی استفاده کنید ).

گفتار درمانی اختلال بلع یا دیسفاژی


گفتار-درمانی-اختلال-بلع-یا-دیسفاژی

اختلال بلع که تحت عنوان دیسفاژی نیز شناخته می‌شود می‌تواند در پی برخی از بیماری‌های  نورولوژیکی یا جسمانی یا بیماری‌هایی نظیر ضربه مغزی، سکته مغزی، بیماری پارکینسون، بیماری آلزایمر، ام اس، سرطان سر و گردن، و غیره ایجاد شود. اختلال بلع می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • مشکلات مربوط به حرکت دادن غذا در دهان
  • اختلال در شروع فرایند بلع
  • اختلال در قورت دادن غذا
  • اختلال در تمیز کردن گلو پس از غذا خوردن یا نوشیدن مایعات
  • سرفه کردن پس از خوردن مواد خوراکی یا مایعات
  • صدای گلو پس از خوردن مواد غذایی یا مایعات
  • احساس خفگی

اختلالات بلع می‌تواند به مشکلات زیر ختم شود:

  • کاهش اشتها و کاهش میزان مصرف مایعات و مواد غذایی
  • کاهش سطح انرژی
  • پنومنی
  • کاهش سطح تعاملات اجتماعی و حضور در  فعالیت‌هایی که شامل غذا خوردن است.

متخصص گفتار درمانی در زمینه شناسایی، کنترل، و درمان مشکلات بلع تخصص دارد. متخصص گفتاردرمانی می‌­تواند غذاهایی که مصرف آنها هیچ خطری برای بیمار ندارند و به راحتی خورده می‌شوند را معرفی کند، برخی از تمرینات ورزشی می‌توانند به بهبود عملکرد بلع کمک کنند. متخصص گفتار درمانی با بیمار و اعضای خانواده او کار می‌کند و اطلاعات مفیدی را در خصوص فرایند بلع و نحوه کاهش خطرات احتمالی به آنها گوشزد می‌کند.

گفتار درمانی در لکنت زبان


گفتار-درمانی-در-لکنت-زبان

لکنت زبان ( گاهی اوقات تحت عنوان عدم روانی کلام از آن یاد می‌شود ) یکی از مشکلات ارتباطی است که بر میزان روانی کلام فرد تاثیر می‌گذارد. لکنت زبان می‌تواند شامل تکرار کلمات، تکرار بخشی از کلمات، تکرار حروف اولیه کلمات و کشیدن صداها باشد. گاهی اوقات فرد به طور کامل توانایی صحبت کردن خود را از دست می‌دهد. دلایل متعددی در بروز لکنت کلام نقش دارند. بزرگسالانی که دچار لکنت زبان هستند معمولا لکنت درمان نشده دوران کودکی تا دوران بزرگسالی آنها ادامه یافته یا با گذر زمان بدتر شده است. در اکثر موارد هنگامی که بزرگسالان متوجه می‌شوند که لکنت زبان دارند و این امر بر توانایی و فعالیت‌های فردی و کاری آنها تاثیر گذاشته است، به متخصص گفتار درمانی مراجعه می­‌کنند. در اکثر موارد لکنت زبان باعث بروز مشکل در برخی از فعالیت‌های روزمره می‌شود. در تعدادی از افراد، لکنت زبان فقط در هنگام انجام دادن برخی از فعالیت‌ها مانند صحبت کردن با تلفن یا صحبت کردن مقابل تعداد زیادی از مخاطبین رخ می‌دهد. در تعدادی دیگر از افراد، مشکلات ارتباطی در محیط مدرسه، منزل، یا محل کار ایجاد می‌شود .عده­ای از افراد به علت مشکل لکنت زبان از حضور در برخی از فعالیت‌های خاص اجتناب می‌کنند. برخی دیگر از گفتن تعدادی از کلمات که هنگام ادا کردن آن به مشکل بر می‌خورند اجتناب کردن و به طور کلی از صحبت کردن در جمع خودداری می‌کنند. متخصصین گفتاردرمانی افرادی با تجربه هستند که به بزرگسالان کمک می‌کنند بتوانند مشکل لکنت زبان خود را رفع کنند و هنگام صحبت کردن با دیگران اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند. بزرگسالانی که از مشکل لکنت زبان خود ناراحت هستند باید توسط پزشک ارزیابی شوند. این ارزیابی شامل تعیین شدت لکنت و میزان تاثیر گذاری آن بر کیفیت زندگی فرد است. متخصص گفتار درمانی به بررسی شرایط دشوار ارتباطی می­‌پردازد. در فرایند درمان مشکل بیمار به طور کامل رفع نمی‌شود ، اما به فرد کمک می‌کند تا بتواند با اعتماد به نفس بیشتری با دیگران ارتباط برقرار کند و از صحبت کردن با دوستان، اعضای خانواده و همکاران خود لذت ببرد. متخصص گفتار درمانی بر فعالیت‌هایی تمرکز می­کند که انجام دادن آنها برای فرد دشوار است مانند صحبت کردن با تلفن، ملاقات کردن با دیگران برای اولین بار، بیان عقاید و صحبت کردن با رئیس اداره و مواردی از این قبیل، پزشک برخی از تکنیک‌­های ویژه را به بیمار پیشنهاد می‌دهد و او را تشویق می‌کند از آنها استفاده کند. متخصص گفتاردرمانی با دقت کامل، مناسب‌ترین روش را برای درمان انتخاب می‌کند و نیازهای فردی بیمار را در نظر می‌گیرد. راحت نفس کشیدن یا شروع کردن مکالمه به دور از هر گونه استرس و اضطراب از جمله موارد حائز اهمیت در فرایند درمان محسوب می‌شوند. پزشک به بیمار پیشنهاد می‌دهد که از روش‌های مخصوص رفع استرس و تنش برای کاهش اضطراب استفاده کند تا بتواند راحت تر صحبت نماید.

گفتار درمانی برای بهبود صوت و صدا


گفتار-درمانی-برای-بهبود-صوت-و-صدا

صدا اهمیت بسیار زیادی در برقراری ارتباط ایجاد می‌کند و به ما کمک می‌کند بتوانیم منظور خود را به خوبی بیان کنیم. اما هنگامی که به اهمیت صدا و حفظ سلامت آن پی می‌­بریم که دیگر قادر به صحبت کردن نباشیم یا صدای ما با اختلال مواجه شده باشد. اگر برخی از بیماری‌های مزمن ( سرما خوردگی، آلرژی، یا برونشیت )، قرار گرفتن در معرض برخی از مواد التهاب آور ( مانند آمونیاک )، صحبت کردن بیش از حد در محل کار و مواردی از این قبیل باعث تغییر صدای شما شده است، متخصص  اختلال تکلم به شما برای بهبود صدا کمک می‌کند. در صورتی که اختلالات صورتی به موقع تشخیص داده شود می‌تواند به درمان آن پرداخت.

عملکرد صدا به چه صورت است؟ چگونه صدا تولید می‌شود؟

لرزش تارهای صوتی و باز و بسته شدن سریع آنها هنگام عبور هوا از امتداد آنها ورود به ریه باعث تولید صدا می‌شود. سلامت تارهای صوتی، نحوه استفاده از عضلات حفره دهان و گلو، فضای دهان، گلو، و مجرای بینی. از مواردی هستند که کیفیت صدا را تضمین می‌کنند. مناسب بودن وضعیت صدا به معنای وجود تعادل و انعطاف پذیری بین صدا، لرزش تارهای صوتی، و مجرای صوتی است. بنابراین فرد می‌تواند به خوبی و آرامی صحبت کند، داد بزند، لالایی بخواند و تیم مورد علاقه خود را تشویق کند.

چگونه صدا آسیب می‌بیند ؟

سلامت عمومی بدن، محیط، و نحوه استفاده از تارهای صوتی از مواردی هستند که بر کیفیت صدا تاثیر می­‌گذارند. اگر بیمار دچار مشکلات صوتی باشد و قبل از مراجعه به متخصص گوش و حلق و بینی به متخصص گفتاردرمانی مراجعه کرده باشد، متخصص گفتاردرمانی او را به پزشک مورد نظر ارجاع می‌دهد. متخصص گوش و حلق و بینی به معاینه بیمار می‌پردازد و پیشنهادات لازم در خصوص درمان را ارائه می‌دهد. متخصص گفتار درمانی می‌تواند برخی از اختلالات صوتی مانند بد آوایی را درمان کند. می‌توان سایر اختلالات صوتی مانند خشکی نای را به کمک دارو و گفتاردرمانی بزرگسالان رفع کرد. برخی از اختلالات صوتی مانند پولیپ یا سرطان گلو به کمک عمل جراحی درمان می‌شوند. در صورتی که انجام عمل جراحی ضروری باشد، متخصص گفتاردرمانی به بیمار برای آماده شدن برای جراحی و بهبودی پس از آن کمک می‌کند .صدا درمان براساس نیازهای ویژه بیمار انجام می‌شود و می‌تواند شامل یک برنامه طراحی شده باشد یا آنکه متخصص گفتار درمانی روش‌های مختلفی را با هم ترکیب کند تا بتواند به بالا ترین سطح موفقیت دست یابد.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

درمان-صافی-کف-پا

صافی کف پا به وضعیتی گفته می‌شود که کف پا دارای قوس طبیعی نباشد این عارضه زمانی کاملاً مشهود است که فرد سرپا بایستد. صافی کف پا یک عارضه بسیار شایع است متاسفانه این عارضه می‌تواند با درد و ناراحتی همراه شود و باعث بروز سایر مشکلات مربوط به پا شود. ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که آیا صافی کف پا قابل درمان است؟

امروزه امکان درمان درد حاصل از صافی کف پا وجود دارد و روش‌های مختلفی برای رفع این عارضه معرفی شده است. اما اطلاع داشتن از این عارضه قبل از شروع درمان و آشنایی با روش‌های درمانی مختلف اهمیت بسیار زیادی دارد. صافی کف پا در کودکان و نوزادان یک پدیده کاملا طبیعی است. هنگامی که نوزاد متولد می‌شود عضلات و تاندون‌های پای او شل است و هنگامی که بزرگتر می‌شود این عضلات قوی می‌شوند. با قوی شدن تاندون و عضلات قوس پا شکل می‌گیرد. در برخی از افراد، تاندون و عضلات پا قوی نمی‌شوند و به همین دلیل کف پای آنها فاقد قوس طبیعی است اگر قوس کف پا شکل گرفته باشد، عوامل متعددی می‌تواند باعث صاف شدن آن شوند، این عوامل عبارتند از پیری، آسیب دیدگی، افزایش وزن و حتی بیماری می‌تواند باعث ضعیف شدن عضلات کف پا شود و در نتیجه قوس طبیعی آن از بین برود.

در اکثر موارد صافی کف پا باعث بروز مشکل نمی‌شود با این حال این عارضه می‌تواند در برخی از افراد باعث درد کف پا، قوزک، زانو و حتی ران شود. افرادی که فعالیت جسمانی زیادی دارند و زیاد سرپا می‌ایستند معمولاً نسبت به سایرین درد بیشتری را تجربه می‌کنند. اگر شما نیز معمولاً با این علائم مواجه هستید و صافی کف پا دارید باید به فکر درمان آن باشید لازم نیست که به خاطر مسائل ژنتیکی درد حاصل از آن را تحمل کنید. برای دریافت مشاوره درمانی صافی کف پا در کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان می‌توانید با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

صافی کف پا چگونه تشخیص داده می‌شود؟


 ممکن است تصور کنید که درد کف پا به علت فعالیت زیاد یا ایستادن به صورت طولانی ایجاد می‌شود. اگرچه این موارد نیز تأثیرگذار هستند، علائم دیگری نیز وجود دارند که باید از آنها اطلاع داشته باشید.  برخی از علائم بسیار شایع صافی کف پا عبارتند از:

  • احساس درد در اطراف قوزک پا و پاشنه پا
  • متناسب نبودن کفش با وضعیت پا
  • مشکل در ایستادن روی پنجه پا
  • متورم بودن قوزک پا

 اگر علی رغم داشتن علائم فوق از صاف بودن کف پای خود اطمینان ندارید، تست مربوط به صافی کف پا را انجام دهید. برای انجام این تست پای برهنه و مرطوب خود را روی یک سطح خشک قرار دهید سپس به رد باقیمانده از پاهای خود نگاه کنید. افرادی که قوس پای طبیعی دارند، در فاصله بین پاشنه پا و پنجه آنها یک فضای خالی دیده می‌شود. اگر کف پای شما صاف است قسمت بسیار زیادی از این فضای خالی ایجاد نخواهد شد.

 صافی کف پا باعث بروز چه مشکلی می‌شود؟


آیا درمان کردن صافی کف پا واقعا ضروری است؟ معمولاً صافی کف پا با بروز درد همراه است که علاوه بر کف پا، قوزک، زانو و ران نیز درگیر می‌شود. صافی کف پا به اختلالات پا ارتباط دارند البته همه افرادی که دچار صافی کف پا هستند این موارد را تجربه نمی‌کنند. اما تقویت نکردن عضلات پا می تواند باعث بروز این علائم شود. برخی از خطرات شایع مرتبط با صافی کف پا عبارتند از:

اور پرونیشن

 این عارضه زمانی رخ می‌دهد که، پاهای بیمار هنگام ایستادن به سمت داخل می‌چرخد. این مسئله در افرادی که صافی کف پا دارند شایعه است. منظور از برونیشن، وضعیت طبیعی فرد هنگام ایستادن، راه رفتن، یا دویدن است اگر شما دچار صافی کف پا هستید به پاهای شما به سمت داخل می‌چرخد. پاهای شما نمی‌توانند به خوبی ضربات را جذب کنند و هر بار که شما به گام برمی‌دارید  پاهای شما کمی دچار چرخش می‌شود. اگر فعالیت جسمانی زیادی دارید این عارضه می تواند باعث ایجاد درد شود و ریسک آسیب دیدگی را افزایش دهد.

تاندونیت آشیل

 احتمال آسیب دیدگی تاندون آشیل در افرادی که صافی کف پا دارند وجود دارد زیرا در این حالت فشار به طور نامناسب در پا توزیع می‌شود این امر باعث می‌شود که برخی از کارهای ساده از قبیل ایستادن باعث ایجاد درد شود و حتی می‌تواند باعث التهاب و تورم در اطراف پاشنه پا شود.

 شین اسپلینت

 درد ساق پا بیشتر در افراد دونده رخ می‌دهد اما می‌تواند به راحتی افرادی که صافی کف پا دارند را نیز درگیر کند. زیرا استخوان ساق پا دچار تورم می‌شود این امر به علت حالت نامناسب بدن ایجاد می‌شود به طرز غیرقابل باوری باعث بروز درد می‌گردد و از میزان فعالیت بیمار می‌کاهد.

 بونیون

 این عارضه معمولا به علت استفاده از کفش نامناسب رخ می‌دهد. اما صافی کف پا در بروز این مسئله نقش دارد زیرا صافی کف پا باعث می‌شود که وضعیت پا حالت غیر طبیعی داشته باشد. هنگامی که پای شما درون کفش راحت نباشد، به راحتی باعث بروز قوز شست پا و میخک می‌شود. ضعیف بودن قوس پا ریسک بروز این عارضه را افزایش می‌دهد از آنجایی که پای این افراد نمی تواند به طور کامل ضربات حاصل از راه رفتن را جذب کند اعمال فشار بیش از حد به پا می تواند باعث بروز درد و ناراحتی شود این مساله فقط یکی از چندین مشکلی است که بیمار با آن مواجه می‌شود. در صورتی که شما به یکی از این مشکلات مبتلا شده‌اید به درمان بیشتر نیاز خواهید داشت.

 آیا روشی برای درمان صافی کف پا وجود دارد؟


 انجام عمل جراحی اولین روشی است که به ذهن افراد مبتلا به صافی کف پا می‌رسد. هدف از انجام عمل جراحی صافی کف پا این است که بتوان وضعیت و عملکرد قوس پای افراد را اصلاح کرد. معمولاً عمل جراحی در افرادی انجام می‌شود که صافی کف پای آنها با درد بسیار زیادی همراه است. برای انجام این عمل جراحی باید بیماری یک شبانه روز در بیمارستان بستری شود. عمل جراحی در برخی از افراد با تهاجم کمی همراه است، و باید برای رفع مشکل بیمار چند اقدام اساسی انجام داد. به طور کلی در اصلاح صافی کف پا دو اقدام مهم انجام می‌شود که عبارتند از:

  • بیمار تحت بیهوشی عمومی یا موضعی قرار می‌گیرد سپس پزشک سه برش مجزا را روی پای ایجاد می‌کند. برش‌های ایجاد شده به جراح کمک می‌کند بتواند تاندون آسیب دیده و ضعیف که باعث بروز درد شده است را تخلیه کند، سپس یک تاندون جدید جایگزین تاندون تخلیه شده می‌شود تا از پا محافظت نماید.
  • مرحله دوم جراحی برداشتن استخوان پاشنه نام دارد در این مرحله جراح برش دیگری را در استخوان پاشنه ایجاد می کند و پیچ فلزی را وارد این ناحیه می‌نماید. این پیچ به نحوی طراحی شده است که می‌تواند بخشی از استخوان پاشنه تبدیل شود از قوس کف پا محافظت نماید.

دوران بهبود پس از جراحی چقدر است؟

 در این روش نیز همانند سایر روش‌های جراحی، دوران بهبود با صرف زمان همراه است. چون عمل جراحی روی پا انجام می‌شود و پا باید بتواند وزن بدن را به مدت طولانی تحمل کند، دوران بهبود کمی طولانی خواهد بود. بهبودی حاصل از این عمل جراحی در چند مرحله انجام می‌شود و بیمار باید آمادگی کامل را داشته باشد. معمولاً در چند روز اول پس از جراحی بیمار بی حسی پاهای خود را تجربه می‌کند. این امر کاملا طبیعی است و به عدم احساس درد شدید حاصل از جراحی کمک خواهد کرد به احتمال زیاد پزشک از آتل و گچ برای بستن پای بیمار استفاده می‌کند که در برخی موارد لازم است که تا زانوی بیمار درون گچ قرار بگیرد. پزشک بر اساس میزان درد و ناراحتی بیمار دستور می‌دهد که چند روز در بیمارستان بستری شود و برای تسکین درد حاصل از جراحی مصرف قرص مسکن را تجویز میکند تا چند هفته پس از عمل جراحی. بیمار باید اقدام به انجام برخی موارد در منزل نماید تا از میزان درد کاسته شود. برخی از این نکات سودمند عبارتند از:

  • تا حد امکان پاهای خود را بالاتر از سطح بدن قرار دهد، این کار به کاهش تورم نیز کمک می‌کند.
  • از فشار آوردن به پاهای خود برای راه رفتن خودداری کند پزشکان توصیه می‌کنند که این گروه از بیماران باید به متخصص توانبخشی مراجعه نمایند تا یک برنامه شخصی مناسب را برای دوران بهبود آنها طراحی کند.
  • از بیش از حد راه رفتن خودداری کند.
  • از مصرف داروهای ضد التهاب خودداری کنند زیرا مصرف این داروها می‌تواند دوران بهبود را طولانی کند و از پیوند خوردن سریع استخوان پیشگیری کند.

 تا چند هفته پس از جراحی بیمار به چکاپ دوره‌ای نیاز دارد آنچه در هر چکاپ رخ می‌دهد در افراد مختلف متفاوت است، با این حال بیمار باید انتظار انجام عکسبرداری، گچ گرفتن مجدد پا، و معاینه جسمانی را داشته باشد. به طور کلی بیمار میتواند حدود ۱۲ هفته پس از جراحی اولیه، کفش‌هایش را بپوشد. در این حالت پزشک گچ پای بیمار را باز می‌کند و استفاده از بوت مخصوص را تجویز می‌نماید. ممکن است بیمار برای راه رفتن به عصا نیاز داشته باشد، یا حتی بتواند با بریس یا کف طبی، از کفش‌های خود استفاده کند.

 آیا انجام عمل جراحی برای رفع صافی کف پا خطرناک است؟

 در همه عمل‌های جراحی خطراتی نیز وجود دارد برخی از نگرانی‌های شایع در افرادی که قصد انجام این عمل جراحی را دارند عبارتند از:

  • عفونت
  • تداوم علائم پس از عمل جراحی
  • آسیب دیدگی عصب

این موارد کاملا نادر هستند اما در صورتی که جراحی به خوبی انجام نشود، احتمال بروز این موارد وجود خواهد داشت. معمولاً فاکتورهای خطر برای این نوع جراحی نسبتا پایین است. با این حال جراحی کف پا به عنوان یک روش تهاجمی در نظر گرفته می‌شود و معمولاً در دوران بهبود پس از جراحی طولانی است. به همین دلیل افرادی که دچار صافی کف پا هستند ترجیح می دهند از راه حل‌های طبیعی برای رفع مشکل خود استفاده کنند. خوشبختانه چند روش خانگی برای بهبود صافی کف پا وجود دارد که می‌تواند به تقویت قوس پا، تسکین درد و کاهش ریسک سایر اختلالات پاک کمک کنند.

درمان صافی کف پا با ورزش


 ورزش-درمانی-صافی-کف-پا

ورزش درمانی یک روش درمانی پزشکی است که نسبت به عمل جراحی از تهاجم کمتری برخوردار است. این روش برای افرادی مناسب است که هنوز تاندون و عضلات آنها انعطاف پذیری کمی دارد. تاندون‌های پای برخی از بیماران بسیار سفت است. اگر عضلات پای بیمار کمی انعطاف پذیری داشته باشد ورزش درمانی می‌تواند به یک روش توانبخشی عالی تبدیل شود. هنگامی که بیمار به علت مشکل صافی کف پای خود به متخصص فیزیوتراپی مراجعه می‌کند، پزشک انجام دادن چند تمرین کششی را به او پیشنهاد می‌کند، که صرفاً برای بهبود وضعیت قوس کف پا و تقویت تاندون‌ها طراحی شده است متخصص فیزیوتراپی علاوه بر معرفی کردن تمرینات کششی، از یک چسب مخصوص برای ایجاد قوس موقت پا استفاده می‌کند. استفاده از این کفی می‌تواند به تسکین علائم حاصل از صافی کف پا کمک کند. درمان صافی کف پا با فیزیوتراپی و ورزش درمانی می‌تواند به رفع التهاب و درد کف پا کمک کنند، در این راستا متخصص فیزیوتراپی از التراسوند درمانی برای تسکین درد بیمار استفاده می کند. اگر بیمار به عنوان اولین گزینه درمانی به متخصص فیزیوتراپی مراجعه می‌کند، به احتمال زیاد به علت صافی کف پا درد زیادی را متحمل خواهد شد. تعداد زیادی از روش ها و راه حل هایی که توسط متخصص فیزیوتراپی طراحی شده است به تسکین فوری و موثر درد کمک می‌کند. بیمار می‌تواند تمرینات ورزشی مخصوص کف پا را نیز در منزل انجام دهد.

 تمرینات ورزشی مخصوص صافی کف پا


 ورزش کردن به طور منظم بهترین روش برای مبارزه با عوارض حاصل از صافی کف پا است. در این روش نیز همانند سایر تمرینات ورزشی، هدف از انجام این تمرینات، تقویت عضلات پا است زیرا معمولاً صافی کف پا به علت ضعیف بودن تاندون و عضلات رخ می‌دهد. تقویت کردن این عضلات باعث قوی شدن قوس پا و کاهش مشکلات حاصل از صافی کف پا می‌شود، در بخش زیر به تعدادی از حرکات اصلاحی صافی کف پا اشاره می‌کنیم.

 کشیدن پا به سمت بالا

ورزش-درمانی-صافی-کف-پا

 عضلات قوزک پا بهترین گروه از عضلات پا محسوب می‌شوند. قوی بودن این عضلات به حفظ تعادل کمک می کند، به همین دلیل کشیدن ساق پا به سمت بالا یک تمرین کششی سودمند برای تقویت عضلات محسوب می‌شود. انجام دادن این تمرین کششی روی زمین یا روی پله بسیار ساده است. اگر بیمار تعادل خوبی ندارد می‌تواند تا زمان قوی شدن عضلاتش از یک وسیله به عنوان محافظ استفاده کند.

گرفتن حوله به کمک پنجه پا

ورزش-درمانی-صافی-کف-پا

 بیمار باید برای انجام دادن این ورزش برای درمان صافی کف پا، روی یک صندلی بنشیند و پاهایش را روی یک حوله کوچک قرار دهد. سپس سعی کند به کمک انگشتان پا حوله را بگیرد و سعی کند آن را از زمین جدا کند. بهتر است بیمار چند بار این حرکت سودمند را انجام دهد.

 هدایت کردن قوس پا به سمت بالا در حالت ایستاده

ورزش-درمانی-صافی-کف-پا

 بیمار باید برای انجام این حرکت اصلاحی برای صافی کف پا، روی یک پای خود بایستد و تعادل کامل داشته باشد. در این حالت باید سعی کند قوس پای خود را بلند کند و به سمت بالا هدایت نماید و حدود چند ثانیه در این حالت بماند سپس قوس پایش را به سمت پایین بیاورد. این کار باعث منقبض شدن عضلات کف پا می‌شود و به قوس شدن آنها کمک می‌کند. سپس بیمار باید این کار را با پای دیگرش انجام دهند و سعی کند در طول روز چند بار این حرکت را تکرار نماید. تعداد زیادی از تمرینات ورزشی مخصوص کف پا بر تقویت عضلات این ناحیه تمرکز دارند. بیماران می‌توانند از تمرینات کششی مخصوص پنجه یا ماساژ درمانی نیز بهره بگیرند. هر کاری که به نفع عضلات و تاندون‌های پا و قوزک باشد می‌تواند به بهبود قدرت و پایداری این ناحیه کمک کند. انجام دادن این تمرینات ورزشی در کنار حرکات کششی بهترین روش برای رفع صافی کف پا بدون نیاز به عمل جراحی است. انتخاب کردن نوع تمرینات ورزشی اهمیت چندانی ندارد و آنچه حائز اهمیت است میزان پاسخ بدن به این تمرینات است. این تمرینات ورزشی به تقویت و کشش عضلات کمک می کنند. بیمار باید روند بهبود را احساس کند و حتی ممکن است انجام دادن این تمرینات باعث بروز درد و ناراحتی شوند که نباید از تحمل بیمار خارج شود. بیمار باید تا جایی به  انجام حرکات ورزشی بپردازد که باعث آسیب رسیدن به بدن او نشوند. بیمار می‌تواند در خصوص انتخاب بهترین تمرینات ورزشی با متخصص فیزیوتراپی مشورت کند.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

بازیابی-توان-حرکتی

بسیاری از بیماران بعد از بستری شدن به‌دلیل سکته مغزی، با اختلالات جسمی، گفتاری و روانی مواجه می‌شوند. چنین مشکلاتی اغلب  با توانبخشی حرکتی قابل درمان هستند. برنامه‌های توانبخشی کمک می‌کنند تا بیمار بتواند مهارت‌های از دست رفته خود را بازیافته و وظایف و کار خود را دوباره به طور مستقل انجام دهد. در بسیاری از موارد، مغز پتانسیل خوبی برای بهبود دارد. با برنامه‌های توانبخشی مستمر و مداوم، بیشتر مشکلات ناشی از سکته مغزی برطرف می‌شوند. در مواردی که نقص عصبی مرکزی بهبود نمی‌یابد با آموختن روش‌هایی برای مقابله با مشکلات می­‌توان عملکرد بیماران را بهبود بخشید.

بازیابی توان حرکتی بعد از سکته مغزی، ممکن است فرایند طولانی و دشواری باشد. اغلب اوقات، حرکت دست و پاها بعد از سکته مغزی ظرف چندهفته و چند ماه پیشرفت‌­های چشمگیری می‌یابد و سپس روند بهبود کند می‌شود. اکثر بیماران در چنین زمانی دچار یاس و ناامیدی می‌شوند. خوشبختانه مطالعات حاکی از آن است که در سکته‌های مغزی جای امیدواری وجود دارد. تمرینات توانبخشی مستمر موجب می‌شود توان حرکتی از دست رفته بعد از سال‌ها سکته مغزی دوباره بازیابی شود. اما لازم به ذکر است که انجام صحیح حرکات بسیار حائز اهمیت است. کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با تجربه فراوانی که در زمینه توانبخشی بیماران پس از سکته مغزی دارد می‌تواند به مراجعان عزیز کمک کند تا در کوتاهترین زمان ممکن قدرت حرکت دست‌ها و پاهای خود را بازیابند. برای رزرو وقت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید

تمرینات درمان دست جهت بازیابی سکته مغزی


حرکات کششی دو دست

این حرکات کششی را می‌توان به­ صورت فعالانه و یا غیرفعالانه انجام داد. افرادی که به دلیل سکته مغزی و لمس شدن دست قادر به حرکت دست خود نیستند با کمک نیروی خارجی می‌توانند حرکات کششی را انجام دهند. این روش از خشک شدن عضلات پیشگیری کرده و به حرکت دست آسیب دیده کمک می‌کند. افرادی که قادرند دست خود را تا حدودی حرکت دهند می‌توانند بدون کمک شروع به گرم کردن  بدن و انجام حرکات کنند.

بازکردن و خم کردن مچ دست

بازکردن-و-خم-کردن-مچ-دست

ساعد خود را روی میز قرار داده و دستان را از لبه میز آویزان کنید. حالا دستتان را بالا و پایین حرکت داده و از مچ خم کنید. بعد از اتمام این حرکت، این‌بار درحالی‌که کف دستتان به سمت بالا است حرکت را تکرار کنید.

خم کردن و بازکردن شست

خم-کردن-و-بازکردن-شست

کف دست را کاملا باز کنید گویا می خواهید عدد 5 را علامت دهید. سپس انگشت شست خود را به سمت انگشت کوچک حرکت دهید گویا می­‌خواهید عدد 4 را نشان دهید. حال انگشت شست را بین این دو موقعیت به عقب و جلو حرکت دهید.

6 تمرین آسان حرکت دست در سکته مغزی

افرادی که قادرند تا حدودی دست خود را حرکت دهند می‌توانند این حرکات ساده را با استفاده از وسایل معمولی در خانه انجام دهند.

  • روی هم انباشتن سکه‌ها
  • نیشگون با گیره لباس
  • انجام بازی‌های تخته‌ای نظیر شطرنج و چکرز
  • چیدن پازل
  • نواختن پیانو
  • بازی با نرم افزار پیانو

این حرکات ممکن است خیلی زود خسته‌کننده شوند بنابراین اگر به دنبال روش‌های موثر و سرگرم­ کننده‌های موزیکال هستید دستگاه درمان دست با دستکش موزیکال را توصیه می‌کنیم.

تمرینات چرخشی و تغییر دست

هنگامی که توانستید حرکات پیچیده دست را کامل انجام دهید آماده انجام تمرینات چرخشی و تغییری شوید. یک مداد را بردارید و به دور انگشت میانه خود بچرخانید. با کمک انگشت شست، اشاره و انگشت انگشتری سعی کنید مداد را لمس کنید. حالا به فکر چرخاندن مداد به دور انگشتان خود باشید. حالا موقعیت مداد را تغییر داده و اینبار در حالت نوشتن ( بین انگشت شست، اشاره و انگشت کوچک) قرار دهید. مداد را به جلو بچرخانید و سعی کنید انتهای مداد را در دست نگهدارید. سپس مداد را به عقب چرخانده و نوک مداد را در دست نگه دارید. سعی کنید در امتداد مداد ذره ذره پیش بروید.

تمرینات دست پیشرفته

برای انجام این حرکات پیچیده  دست به 10 شیء کوچک (نظیر لوبیای خام) نیاز دارید. سعی کنید لوبیا­ها را با انگشت جمع کنید. به جای این­که فورا روی زمین بگذارید سعی کنید در کف همان دست نگه داشته و به جمع کردن مابقی لوبیاها ادامه دهید. درحالی که لوبیاها را در کف دست نگه داشته‌اید با انگشت شست و اشاره همان دست مابقی لوبیاها را جمع کنید. بعد از اتمام اینبار لوبیاها را یکی یکی با انگشت روی زمین بگذارید. با کمک انگشت شست لوبیاها را به سمت انگشت اشاره و شست حرکت داده و روی میز قرار دهید. این حرکت دست به هماهنگی و کنترل زیاد نیاز دارد. اگر در ابتدا با انجام آن مشکل داشتید فراموش نکنید که این یک حرکت سختی است و نیاز به تمرین بیشتری دارد.

8 تمرین درمان دست با توپ

توپ‌­های مخصوص درمان دست ارزان­ترین ابزاری هستند که برای بازیابی حرکت دست بعد از سکته مغزی استفاده می شوند. اگر همچنان در فکر تقویت دست خود هستید از یک توپ نرم و اگر بیشتر به بازیابی مجدد هماهنگی و تعادل دست خود متمرکز هستید از یک شی محکم‌­تر استفاده کنید. توپ­‌های درمان دست معمولا در ضخامت‌­های مختلف موجود هستند. بنابراین می­‌توانید همیشه خود را به چالش بکشید.

قدرت-گرفتن-در-دست

  • قدرت گرفتن در دست: توپ درمان دست را در دست گرفته و با انگشتان و شست خود محکم فشار دهید. سعی کنید نوک و پنجه انگشتان خود را به توپ فشار دهید.
  • فشردن: توپ را بین شست و انگشتان خود قرار داده و فشار دهید. با کمک انگشتان خود از جهت بالا به پایین و انگشت شست از پایین به بالا همزمان به توپ فشار وارد کنید.
  • بازکردن شست: با خم کردن و صاف کردن انگشت شست سعی کنید توپ را در کف دست خود به بالا و پایین بغلتانید. در این تمرین توپ درموقعیت صاف به بالا و پایین حرکت می­کند.
  • غلتاندن روی میز: توپ را با نوک انگشتان خود به سمت کف دست بغلتانید.
  • خم کردن انگشت: توپ را کف دست نگه داشته و انگشتان خود را به توپ فشار دهید. این حرکت با تمرین شماره 1 یعنی محکم گرفتن در دست متفاوت است چراکه در این تمرین بیشتر تمرکز بر روی حرکت درونی است اما تمرین شماره 1 بیشتر یک حرکت کلی است. به عبارتی در این حرکت انگشتان خود را به سمت کف دست فشار می­دهید.
  • غلتادن شست: با کمک انگشت شست توپ را در یک حرکت دایره ای در کف دست خود بغلتانید.
  • فشردن انگشتان: توپ را بین دو انگشت خود نگهداشته و فشار دهید. انگشتان دیگر را رها کنید.
  • تقابل شست: با کمک انگشت شست توپ را در کف دست خود به این طرف و آن طرف حرکت دهید.

8 تمرین درمان دست با خمیر پاتی

اگر به جای تو‌پ­‌های درمان به دنبال روش خلاقانه هستید می‌توانید از خمیرهای پاتی استفاده کنید.

حرکت-قیچی-انگشت

  • قیچی انگشت: خمیر را بین دو انگشتان خود فشار دهید.
  • فشردن نوک انگشتان: خمیر را بین انگشت شست و انگشتان دیگر قرار داده و با کمک انگشت شست و نوک انگشتان خمیر را فشار دهید.
  • محکم گرفتن در دست: تمام انگشتان خود را در خمیر فشار دهید.
  • فشردن صاف: انگشتان خود را صاف کرده و خمیر پاتی را بین انگشتان خود فشار دهید.
  • جداکردن انگشت: خمیر پاتی را بین دو انگشت پیچیده و انگشتان خود را از هم جدا کنید.
  • باز کردن انگشت: خمیر پاتی را به دور انگشت اشاره قلاب کرده و در حالی که خمیر مقاوت می کند سعی کنید انگشت اشاره را صاف کنید.
  • جداکردن انگشتان: اینبار خمیر را به دور دست پیچیده و سعی کنید برای کشیدن خمیر انگشتان را کاملا از هم جدا کنید.
  • کامل در چنگ گرفتن: با فشردن انگشتان به کف دست خمیر را در کف دست خود به­هم بفشارید.

9 حرکت دست رومیزی

9-حرکت-دست-رومیزی

تمرینات ورزشی فیزیوتراپی عبارتند از :

  • حرکت بالا و پایین کف دست
  • حرکت خم کردن مچ دست
  • حرکت به طرفین مچ دست
  • حرکت غلتان
  • پیچاندن مچ دست
  • گرفتن و رها کردن
  • چرخش مداد
  • انداختن سکه
  • پیچاندن انگشت

چگونه بعد از سکته مغزی دوباره راه برویم؟


توانبخشی ران و پاها

عضلات ران و پاها نقش عمده ای در راه رفتن ایفا می‌­کنند. برای راه رفتن باید یک پا در مقابل پای دیگر قرار بگیرد. بسیاری از افراد مبتلا به سکته مغزی معمولا در حرکت دادن یک پا مشکل دارند و برخی به مشکل افتادگی پا (کشیدن نوک پا روی زمین) که شامل اختلال در دورسی فلکشن (خم کردن پاها) است دچار می‌­شوند. به منظور بازیابی توان استفاده از چنین عضلاتی باید تمرینات افتادگی پا و ساق پا را انجام دهید تا مغز مهارت­‌های جدید را بیاموزد.

تمرین تعادل و هسته

تعادل تاثیر مهمی در راه رفتن دارد. به­ غیر از تمرینات مخصوص ساق پا و پا انجام حرکات تعادلی نیز ایده خوبی هستند. ورزش تعادل شامل ایستادن بر روی یک پا به مدت چند دقیقه در طول روز و یا راه رفتن روی پاشنه و انگشت می‌باشد. هسته بدن را فراموش نکنید. هسته قوی به حفظ تعادل بدن در راه رفتن کمک شایانی می کند. بنابراین تمرینات هسته بدن را به برنامه‌های توانبخشی حرکتی خود بیفزایید.

اتصال مجد مغز به عضله

تمرینات توانبخشی باید بخش اصلی برنامه توانبخشی باشند. هرچه از عضلات بیشتر کار بکشید و تمرین کنید قدرت و هماهنگی عضلات بیشتر خواهد شد. تمرین موجب فعال شدن نوروپلاستی ( انعطاف پذیری سیستم عصبی) می‌­شود. نوروپلاستی مکانیسمی است که مغز برای اتصال مجدد خود استفاده کرده و مهارت‌­های جدید را می­‌آموزد. هرچه تمرینات توانبخشی را بیشتر انجام دهید ارتباطات جدید در مغز قوی­تر می­‌شوند. بنابراین درحالی که به فکر تقویت ساق پا، پا و هسته بدن هستید سعی کنید تمرینات را چندین بار تکرار کنید.

مطمئن باشید که بینایی و هوش فضایی شما خوب است

دید خوب و هوش فضایی در راه رفتن بسیار حائز اهمیت هستند. شما باید ببینید که کجا می­‌روید و بتوانید موانع و همچنین هر دست اندازی که در سر راه شما قرار دارند را تشخیص دهید. اگر بعد از سکته مغزی دچار اختلال در دید شده اید قبل از اقدام به راه رفتن باید به فکر درمان و بهبود بینایی خود باشید. بیماران مبتلا به سکته مغزی باید از شرایطی موسوم به فراموشی یک طرفه بعد از سکته مغزی آگاه باشند. این شرایط موجب می شود بیمار به­ طور کامل طرف آسیب دیده بدن را فراموش کرده و خود نیز از این غفلت بی­ خبر باشد. این امر می‌­تواند خطرناک باشد چراکه بیمارهنگام راه رفتن ممکن است با موانع برخورد کرده وبه خود آسیب برساند. اگر دچار فراموشی یک طرفه شده باشید معمولا پزشک و یا درمانگر به شما اطلاع خواهد داد و پرستارها نیز در این زمینه به بیمار کمک می­‌کنند.

آموزش تکلیف خاص

بهترین روش برای بهبود راه رفتن بعد از سکته مغزی آموزش تکلیف خاص است. منظور از این اصطلاح این است که تمرین راه رفتن موجب بهبود راه رفتن می­‌شود. هر حرکتی را که تکرار کنید مغز بهتر می­‌تواند انجام دهد. بنابراین تمرین راه رفتن بهترین روش برای بهبود وضعیت راه رفتن پس از سکته مغزی است. درصورت استفاده از واکر و یا عصا بهتر می­‌توانید تمرین را شروع کنید. سعی کنید با کمک پرستار در خانه و یا اطراف منزل راه بروید. با افزایش قدرت بدنی خود سعی کنید زمان راه رفتن را بیشتر کنید. اگر توان حرکتی برای راه رفتن با واکر ندارید مشکلی نیست سعی کنید تمرینات توانبخشی پاها و هسته بدن را انجام دهید. تمرینات توانبخشی با بازسازی قدرت بدنی موجب پیشرفت شده و در نهایت بیمار می‌تواند از واکر و عصا استفاده کند. درحقیقت، بیشتر درمانگران قبل از شروع تمرینات راه رفتن به حرکات تقویتی پا و هسته بدن می­‌پردازند چراکه برای انجام تمرین نیاز به بدن قوی دارید.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

درمانی را که از طریق انجام فعالیت‌های ضروری برای زندگی روزمره، به توانبخشی بیماران می‌پردازد، کاردرمانی گویند. هدف از کاردرمانی شناخت بایدها و نبایدها و اقدامات مفید و مضر زندگی است. محور اصلی کاردرمانی شناخت بدن و ارائه راهکارهایی برای راحت‌تر کردن زندگی روزمره است.

 کاردرمانی بخش مهم و موثری از برنامه‌های توانبخشی و مراقبت از بیماران است. متخصصین کاردرمانی نقش موثری در افزایش کارایی، پیاده‌سازی نیازمندی‌های جدید بیمار و بهینه‌سازی نتیجه درمان دارند. ازآنجایی که محور اصلی کاردرمانی نیازهای روزمره زندگی است، به راحتی می‌توان این درمان طبیعی و موثر را در خانه انجام داد و ضرورتی برای مراجعه به باشگاه یا مراکز درمانی وجود ندارد. بسیاری از بیماران نیاز به دریافت خدمات کاردرمانی دارند اما مشکلات فراوانی برای مراجعه به مراکز توانبخشی دارند، کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با در نظر گرفتن آسایش و راحتی بیماران و در راستای تسهیل هر چه بیشتر شرایط بهبودی برای بیماران امکان کار درمانی در منزل را برای بیماران فراهم نموده است. مراجعان محترم می‌توانند برای دریافت مشاوره در این مورد با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید

 

تغییر منزل برای کاردرمانی در منزل


متخصص کاردرمانی توصیه‌های مفیدی را به بیمار ارائه می‌دهد تا وی بتواند با توجه به توانایی‌های فردی خود، تغییرات سودمندی را در محیط منزل ایجاد کند و مشارکت فعالی در امور زندگی داشته باشد. هرچه که سن بالاتر می‌رود، تغییر دادن محیط منزل برای فراهم کردن رفاه و آسایش سالمندان اهمیت بیشتری می‌یابد. براساس نتایج یک پژوهش، بیشتر از 80 % سالمندان بالای 50 سال دوست دارند که در خانه خود زندگی کنند. ایجاد تغییرات مفید در خانه به کلیه بیماران مبتلا به عارضه‌های مختلف، نقص‌های حسی یا حرکتی یا اختلالات شناختی در تمام گروه‌های سنی توصیه می‌شود، تا به این ترتیب بیمار بتواند فعالیت‌های روزمره ضروری را در کمال ایمنی و بدون وابستگی انجام دهد.

تغییر منزل برای کار درمانی چه فایده ای دارد؟


تغییر دادن محیط خانه با هدف انطباق با نیازهای جدید بیمار انجام می‌شود تا به این ترتیب کارایی، ایمنی و استقلال وی افزایش یابد. مراحل مختلف فرایند تغییر دادن محیط خانه عبارت است از: ارزیابی نیازها، تعیین راهکارها و پیاده‌سازی آنها، آموزش بیمار و ارزیابی نتایج حاصل از این تعدیل‌ها. پس از انجام بررسی‌های لازم، توصیه‌هایی برای تعدیل، تغییر یا اضافه کردن تجهیزات لازم به محیط خانه ارائه می‌شود، در این روند از تکنولوژ‌ی‌ها و تجهیزات تخصصی، سفارشی، آماده یا با طراحی جهانی، وسایل با تکنولوژی پیشرفته یا عمومی، فراورده‌های مختلف، مبلمان و وسایل خاص، کنترل‌های سخت افزاری و ابزار دیگری استفاده می‌شود که ساختار و چیدمان خانه را تغییر می‌دهد.

نقش کاردرمانی در تغییر محیط خانه


نقش-کاردرمانی-در-تغییر-محیط-خانه(

کاردرمانی نقش مهمی در تعیین راهبردهایی ایفاء می‌کند که به فرد برای ایجاد تغییر در خانه کمک می‌کند تا به این ترتیب توانایی وی برای انجام وظایف و امور روزمره به حداکثر برسد. متخصصین کاردرمانی با بهره‌گیری از دانش خود تشخیص می‌دهند که محیط چه اثراتی بر توانایی فرد برای انجام وظایف روزمره دارد. متخصص کاردرمانی تعادل، هماهنگی، استقامت، قدرت، ایمنی، توجه، توانایی حل مسئله، قدرت بینایی، توانایی‌های ارتباطی و عملکردهای دیگر بیمار را در پیشبرد زندگی روزانه ارزیابی می‌کند. متخصص کاردرمانی علاوه بر ارزیابی توانایی‌های عملکردی بیمار، محیط سکونت وی را نیز بررسی می‌کند تا موانعی را شناسایی کند که کارایی بیمار را کاهش می‌دهد.‌ برای مثال مواردی، مانند لق شدن نرده راه پله،  که خطر افتادن را افزایش می‌دهد یا مشکلاتی که فرد را در معرض خطرات دیگری، مانند برق گرفتگی قرار می‌دهد، شناسایی می‌شود. همچنین متخصص کاردرمانی بخش‌هایی از خانه را که نیاز به تغییر دادن دارد، شناسایی می‌کند تا بیمار عملکرد بهتری را ارائه دهد. برای مثال محکم کردن تکیه‌گاه‌های بالاتنه، مانند نرده یا میله، اقدامی موثر برای بیمارانی است که نمی‌توانند تعادل خود را هنگام حرکت و انجام امور روزمره حفظ کنند. همچنین متخصص کاردرمانی حین ارزیابی، چگونگی تعامل بیمار با محیط را هنگام انجام وظایف معمول بررسی می‌کند. تغییرات و مداخله‌هایی که طی این فرایند با هدف بیشینه‌سازی ایمنی و استقلال بیمار در خانه انتخاب می‌شود، ارتباط موثری را بین بیمار و محیط برقرار می‌کند. یکی‌ از مولفه‌های مهم طرح درمان ارائه راهکارهایی در زمینه استفاده از تجهیزات کمکی، نورپردازی مناسب، آموزش اعضاء خانواده و پرستار بیمار یا توصیه برای تغییر مدل خانه است.

برای افزایش ایمنی و استقلال بیمار

خدمات کاردرمانی به بیمارانی ارائه می‌شود که استقلال یا ایمنی‌شان کاهش یافته است یا می‌خواهند برای نیازهای آینده خود برنامه‌ریزی کنند. رویکرد بیمارمحور کاردرمانی به سازگار ساختن محیط با نیازهای خاص بیمار می‌پردازد تا به این ترتیب استقلال و سلامتی وی ارتقا یابد و از آسیب دیدگی و افت توانایی‌های وی جلوگیری شود. برای مثال اکثر زمین خوردن‌ها در خانه، به دلیل ناامن بودن محیط و کاهش توانایی‌های فیزیکی اتفاق می‌افتد. یک راهکار برای پیشگیری از زمین خوردن این است که متخصص کاردرمانی محیط خانه را ارزیابی کند و توصیه‌‌‌های لازم را برای ایجاد تغییرات لازم ارائه دهد. متخصص کلیه کارهایی را که در خانه و اطراف آن انجام می‌شود، از امور روزمره‌ای مانند استحمام، لباس پوشیدن و دیگر کارهای شخصی تا فعالیت‌هایی، مانند آشپزی، لباس شستن و گردگیری و نظافت خانه، را که در آنها از وسایل استفاده می‌شود و ورزش کردن و فعالیت‌های اوقات فراغت از قبیل نواختن ساز، تفریح با دوستان و شطرنج بازی کردن را در نظر می‌گیرد. سپس متخصص با توجه به نتایج این ارزیابی، تغییرات لازم را توصیه می‌کند یا به بیمار آموزش می‌دهد تا ایمنی وی در خانه تضمین شود. کاردرمانی در مراکز بسیاری از جمله بیمارستان‌ها، آژانس‌های بازسازی و ایمن‌سازی خانه، کلینیک‌ها، مراکز توانبخشی یا مطب‌های خصوصی ارائه می‌شود. بعضی شرکت‌های بیمه هزینه کاردرمانی را تحت شرایطی خاص و با نسخه پزشک پرداخت می‌کنند. متخصص کاردرمانی توصیه‌های ارزشمندی را در زمینه تغییر منزل به متخصصین رشته‌های مختلفی، همچون معماران، پرستاران و بیماران ارائه می‌دهد.

فعالیت‌های تقویت کننده بالاتنه در کاردرمانی در منزل بزرگسالان


فعالیت‌های-تقویت-کننده-بالاتنه-در-کاردرمانی-بزرگسالان

کاردرمانی به اختلالات عملکردی و جسمی متعددی می‌پردازد، تقویت بالاتنه یکی از مولفه‌‌های اصلی کاردرمانی است. متخصص کاردرمانی علاوه بر تمرین‌های معمول تحمل وزن، تمرین‌هایی را نیز برای افزایش قدرت و استقامت عضلات به بیمار آموزش می‌دهد. در این تمرین‌ها رفع مشکلات مرتبط به حل مسئله، ایمنی، تعادل و جهت‌یابی در نظر گرفته می‌شود. چنانچه بیمار از مزایای این تمرین‌ها آگاهی داشته باشد، درمان را با پشتکار بیشتری دنبال می‌کند و با بهره‌مندی از نتایج آن می‌تواند وظایفی را انجام دهد که در گذشته قادر به انجام آنها نبود.

پرتاب کردن توپ

پرتاب کردن توپ معمولاً تمرینی بچگانه در نظر گرفته می‌شود. بااین حال کاردرمانگر می‌تواند این تمرین را به گونه‌ای تعریف کند که انجام آن به تقویت عضلات کمک کند. از بیمار خواسته می‌شود که ابتدا توپ سبکی، مانند توپ تنیس را پرتاب کند تا دامنه حرکتی و قدرت عضلات افزایش یابد. پس از آن که بیمار پیشرفت کرد، تمرین با پرتاب توپ سنگین‌تری ادامه داده می‌شود یا وزنه دور مچ دست بسته می‌شود. پیشرفته‌ترین حالت تمرین این است که بیمار توپ پزشکی را در حالت ایستاده پرتاب کند تا تمام بدن تقویت شود.

فعالیت‌های حرکات ظریف‌

عضلات در ابتدای دوران بهبود، حتی با انجام دادن فعالیت‌های ساده‌ای مانند کوبیدن میخ روی دیوار یا پیچاندن پیچ خسته می‌شود. برای این که عضلات قوی‌تر شود، حین انجام فعالیت‌ها وزنه‌هایی دور مچ دست بسته می‌شود و وزن آنها به تدریج افزایش داده می‎شود. همچنین اگر بیمار‌ وقفه کارها را برای مدت طولانی‌تری انجام دهد، استقامت عضلات نیز افزایش می‌یابد. به علاوه اگر بیمار هنگام تمرکز بر روی انجام کارهای ظریف بایستد، قدرت و تعادل عضلات پا نیز افزایش می‌یابد و در نتیجه احتمال زمین خوردن حین انجام فعالیت‌های عملکردی کاهش می‌یابد‌.

حرکت دوچرخه بازو

متخصص کاردرمانی علاوه بر تمرین با دمبل، از دوچرخه بازویی نیز برای تقویت بازوها استفاده می‌کند. حرکت چرخشی بازو در ابتدا فقط به مدت چند دقیقه انجام می‌شود و تمرین به مرور زمان با افزایش مقاومت دوچرخه یا طولانی کردن زمان انجام حرکت شدیدتر می‌شود. چون تمرین دوچرخه حرکت بازوی مخالف را تحریک می‌کند، این تمرین تعادل را هنگام راه رفتن افزایش می‌دهد.

تمرین‌های کاربردی برای افزایش عملکرد

با قوی‌تر شدن عضلات بازو بیمار می‌تواند وظایف عملکردی خود را به درستی انجام دهد. متخصص از بیمار می‌خواهد که برای تقویت عضلات خود، البسه را تا کند. برای مثال تا کردن البسه بزرگ، مانند ملحفه، عضلات را قوی‌تر می‌کند. همچنین برای اثرگذاری بیشتر، هنگام نشستن و تا کردن لباس وزنه دور مچ دست بیمار بسته می‌شود. افزایش قدرت و استقامت عضلات به بیمار کمک می‌کند تا کارهایی مانند آشپزی و لباس پوشیدن را راحت‌تر انجام دهد.

کاردرمانی کودکان


کاردرمانی-کودکان

کاردرمانی به کودکان دچار عارضه‌های زیر توصیه می‌شود:

  • نقص‌های مادرزادی یا آسیب‌های هنگام تولد
  • اختلال‌های پردازش حسی
  • آسیب دیدن در سوانح مختلف و بروز ضایعه‌های نخاعی یا ضربه مغزی
  • مشکلات یادگیری
  • اختلال‌های رشدی گسترده یا اوتیسم
  • روماتیسم جوانان
  • مشکلات روحی یا رفتاری
  • شکستگی یا دیگر آسیب‌های استخوانی
  • تاخیر در رشد
  • عوارض پس از جراحی
  • سوختگی
  • اسپینا بیفیدا
  • عوارض پس از قطع عضو
  • سرطان
  • آسیب‌های شدید دست
  • ام اس، فلج مغزی و بیماری‌های مزمن دیگر

مزایای کاردرمانی کودکان عبارت است از:

  • مهارت‌های حرکتی ظریف کودک تقویت می‌شود تا وی بتواند اسباب بازی‌هایش را در دست بگیرد و رها کند و دستخط بهتری داشته باشد.
  • هماهنگی دست وچشم تقویت می‌شود تا مهارت‌های تحصیلی کودک بهبود یابد و بهتر بتواند بازی کند، برای مثال به هدف بزند، توپ را پرتاب کند، از تخته یادداشت بردارد و …
  • کاردرمانی به کودکانی که دچار تاخیر جدی در رشد هستند، کمک می‌کند تا کارهای شخصی خود، مانند استحمام، لباس پوشیدن، مسواک زدن و غذا خوردن را بهتر انجام دهند.
  • متخصص کاردرمانی به کودکان دچار اختلالات رفتاری کمک می‌کند تا در هر محیطی رفتار مثبت از خود ارائه دهند، برای مثال به جای زدن دیگران یا رفتارهای تهاجمی، روش‌های کنترل خشم، مانند نوشتن احساسات یا شرکت در فعالیت‌های فیزیکی را یاد بگیرند.
  • متخصص کاردرمانی به کودکان دچار ناتوانایی‌های جسمی مهارت‌های حرکتی لازم برای غذا خوردن، کار با رایانه یا سریع‌تر و خوش خط‌تر نوشتن را یاد می‌دهد.
  • متخصص نیاز کودک به تجهیزات مخصوص، مانند صندلی چرخدار، آتل، وسایل استحمام و لباس پوشیدن یا وسایل ارتباطی را بررسی می‌کند.
  • کاردرمانگر سعی می‌کند تا مشکلات حسی و نقص‌های توجه کودک را درمان کند تا مهارت‌های اجتماعی و تمرکز وی بهبود یابد.

تفاوت طب فیزیکی و کاردرمانی

هرچند هم طب فیزیکی و هم کاردرمانی به ارتقاء زندگی کودک کمک می‌کند، اما این دو روش درمانی تفاوت‌هایی نیز با هم دارند. طب فیزیکی به درد، مقاومت، دامنه حرکتی مفصل، استقامت و عملکرد حرکات درشت می‌پردازد، حال آن که کاردرمانی بیشتر به مهارت‌های حرکتی ظریف، مهارت‌های دیداری ادراکی، مهارت‌های شناختی و نقص‌های پردازش حسی اختصاص دارد. متخصص کاردرمانی در محیط‌های زیر به درمان بیماران اشتغال دارد:

  • بیمارستان
  • مدرسه
  • مراکز توانبخشی
  • کلینیک‌های بیماری‌های روحی
  • مطب‌های خصوصی
  • کلینیک‌های کودکان
  • خانه‌های سالمندان


اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

بی-اختیاری-ادرار-در-فلج-مغزی

فلج مغزی عملکرد عصبی را مختل می‌کند و در پی آن ممکن است که مشکلات ادراری مختلفی بروز یابد. تغییر در حس و کنترل عصبی عضلانی تخلیه ادرار غالباً باعث بروز علائمی مانند تکرر ادرار، فویت ادراری، بی‌اختیاری یا احتباس ادرار می‌شود. مثانه پرکار یا انقباض شدید مثانه از عوارض معمول فلج مغزی است که به تکرر ادرار و در نتیجه کوچک شدن مثانه می‌انجامد. احتباس ادرار به دلیل افزایش خطر عفونت مشکل‌ساز می‌شود. اگر مثانه کاملاً تخلیه نشود، مقداری ادرار در مثانه باقی می‌ماند و باعث تکثیر و رشد بیش از حد باکتری‌ها می‌شود. مشکلات متعددی بر اثر بی اختیاری ادرار ممکن است برای بیماران فلج مغزی به وجود آید. لذا مراجعه مکرر به پزشک معالج و قرارگیری تحت نظر متخصصین برای درمان و بهبود شرایط این بیماران الزامی است. همچنین روش‌های درمان متعددی برای کنترل بی اختیاری ادرار وجود دارند که بر اساس شرایط فرد بهترین روش برای وی توسط پزشک انتخاب شده و انجام می‌گیرد.

 نقص عملکرد مثانه عارضه‌ای جدی است که بیماران دچار فلج مغزی با آن مواجه می‌شوند. ناراحتی‌های مثانه باید توسط پزشکی انجام شود که در زمینه عملکرد مثانه تخصص دارد. تخلیه نشدن کامل مثانه و عفونت‌های مجاری ادراری ناشی از آن، بی‌اختیاری ناشی از ضعیف شدن عضلات مثانه، شب ادراری، بی‌اختیاری استرسی و ترشح کردن ادرار از مشکلاتی است که شیوع بالایی در میان بیماران فلج مغزی دارد. برای درمان بی اختیاری ادرار ناشی از فلج مغزی پزشکان روش‌های متعدد مانند فیزیوتراپی، بیوفیدبک و تحریک عصبی استفاده می‌کنند. این روش‌ها در کنار اصلاح تغذیه و انجام ورزش می‌تواند برای بیماران فلج مغزی بسیار موثر باشند.  کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره مندی از دانش تیم حرفه‌ای توانبخشی خود به بیماران فلج مغزی در غلبه به مشکل بی اختیاری ادرار کمک می‌کند. مراجعان محترم می‌توانند برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

فلج مغزی و بی اختیاری ادرار


ارزیابی دستگاه ادراری برای بیماران دچار فلج مغزی معمولاً چندان جدی گرفته نمی‌شود، چون بی‌اختیاری عموماً مرتبط با کیفیت زندگی دانسته می‌شود و جزء عارضه‌ها و بیماری‌های خطرناک در نظر گرفته نمی‌شود. بی‌اختیاری ناشی از فلج مغزی غالباً از کاهش توانایی شناختی یا ناتوانی در کنترل ادرار نشأت می‌گیرد و ارتباطی با اختلال در مجاری ادراری ندارد. در نتیجه فرایند درمان غالباً از نوع واکنشی و نه بازداری است.

انواع اختلال مثانه

  • اختلال حسی
  • مشکلات عملکردی مثانه، برای مثال مثانه کاملاً تخلیه نمی‌شود.
  • ناتوانی در کنترل کردن انقباض‌ها
  • ناهماهنگی بین مثانه و اسفنکترها هنگام تخلیه ادرار
  • این اختلال‌ها باعث مشکلات رشد جنسی و کاهش میل جنسی می‌شود و در تعاقب آن فشار روحی شدیدی به بیمار وارد می‌شود و روابط زناشویی‌اش تحت الشعاع قرار می‌گیرد.
  • کم بودن مقاومت مجرای خروجی باعث ترشح و تخلیه غیرارادی ادرار می‌شود.

عوارض احتمالی نقص عملکرد مثانه

  • بی‌اختیاری ادرار
  • کامل تخلیه نشدن مثانه یا احتباس ادرار
  • عفونت
  • آسیب ساختاری مثانه
  • از کار افتادن کلیه

رویکردهای مختلفی برای درمان اختلال‌های مثانه در بیماران فلج مغزی وجود دارد که از آن جمله می‌توان به درمان دارویی، سوندگذاری و بیوفیدبک اشاره کرد. هرچه مشکلات سریع‌تر تشخیص داده و درمان شود، نتیجه بهتری از درمان به دست می‌آید و امکان پیشگیری از بروز مشکلات دستگاه ادراری بیشتر می‌شود.

عفونت‌های مجاری ادراری

علت اصلی عفونت مجاری ادراری در کودکان سی پی عارضه‌ای به نام رفلاکس وزیکویورترال (برگشت ادرار از مثانه به حالب و کلیه) است. رفلاکس وزیکویورتال به حالتی گفته می‌شود که مقداری از ادرار، هنگام تخلیه شدن مثانه رو به بالا، به سمت کلیه برمی‌گردد و از بدن خارج نمی‌شود، برگشت ادرار به کلیه آسیب می‌زند. همچنین تخلیه نشدن کامل مثانه باعث می‌شود که ادرار در بدن باقی بماند و با تکثیر شدن باکتری‌ها، عفونت شروع شود. این مشکلات بالاترین درصد شیوع را در میان بیمارانی دارد که عملکرد مثانه‌شان به دلیل آسیب دیدن مغز مختل شده است.

آموزش استفاده از دستشویی به کودکان فلج مغزی


آموزش-استفاده-از-دستشویی-به-کودکان-فلج-مغزی

آموزش دستشویی رفتن بخش مهم و در عین حال گاه دشواری از آموزش‌های دوران کودکی است. همان طور که انتظار می‌رود، آموزش این کار به کودکان فلج مغزی حتی دشوارتر می‌شود، چون شرایط خاص ناشی از سی پی، عدم هماهنگی عضلات و گاهی اوقات ناتوانی‌های ذهنی سختی این آموزش‌ها را مضاعف می‌کند. با این حال آموزش این کار مهم و کلیدی، شدنی است و با رعایت راهکارهای زیر ساده‌تر می‌شود.

زمان مناسب آموزش استفاده از دستشویی

متخصص اورولوژی وجود مشکل بی‌اختیاری و میزان کنترل بر شل کردن عضلات مثانه را در کودک دچار فلج مغزی بررسی می‌کند. اگر کودک مبتلا به فلج مغزی خفیف‌تر بتواند تا سه سالگی بر مشکل بی‌اختیاری غلبه کند، می‌توان آموزش دستشویی رفتن را در این زمان شروع کرد، البته والدین باید درباره سن مناسب شروع آموزش با پزشک اطفال مشورت کنند. چنانچه بی‌اختیاری ادرار برطرف نشده باشد، متخصص اورولوژی طرح درمانی مناسب، شامل ورزش، جراحی یا دارو را توصیه می‌کند تا بتوان این عارضه را مدیریت کرد. موارد زیر نشان می‌دهد که کودک برای شروع آموزش استفاده از دستشویی آماده است:

  • آگاهی کودک از زمانی که ادرار، ناخواسته تخلیه شده است.
  • موفقیت کودک برای جلوگیری از ادرار کردن یا اجابت مزاج به مدت چند ساعت
  • اعلام کردن زمان دستشویی داشتن
  • داشتن توانایی نشستن روی صندلی توالت، در صورت لزوم با کمک گرفتن از بزرگترها

اما اگر کودک با ناتوانی‌های شدیدتری دست و پنجه نرم کند و نتواند کنترل ادرار را تا 8 سالگی به دست بیاورد و یا هیچ یک از قابلیت‌های فوق را از خود نشان ندهد، براساس آمار بعید است که بتواند بر مشکل بی‌اختیاری غلبه کند. البته با استفاده از پوشک و وسایل جمع کننده خارجی ادرار مانند سوند می‌توان مشکل را مدیریت کرد.

صندلی توالت

صندلی‌های توالت مخصوصی برای آسان‌تر کردن رفع نیازهای کودکان فلج مغزی وجود دارد برای مثال بسیاری از این صندلی‌های مخصوص بندهای قابل تنظیم، نرده‌های ایمنی و نشیمن‌گاه نرم دارند تا حوادثی مانند سر خوردن و زمین افتادن کودک پیش نیاید. این صندلی‌های مخصوص را می‌توان از داروخانه‌های محلی خریداری کرد، یا از پزشک اطفال درباره محل فروش آنها راهنمایی گرفت.

عادت‌ها

نکته کلیدی آموزش استفاده از دستشویی، تغییر عادت‌ها است. ممکن است هر از گاه باز هم رختخواب کودک خیس شود یا حوادث ناخواسته‌ای پیش بیاید و تعجب و حواس پرتی کار دست کودک بدهد، اما آموزش دستشویی رفتن در کل یعنی ایجاد یک برنامه روزانه منظم و تعهد به انجام آن. نهادینه شدن عادت‌ها و برنامه روزمره برای کنترل بی‌اختیاری تمام کودکان مهم است و در واقع کودک باید به جای ایجاد چند تغییر اجباری، این کار ساده را یاد بگیرد. یک برنامه منظم روزانه را رعایت کنید تا کودک به تدریج به استفاده منظم از سرویس بهداشتی عادت کند.

اهمیت استقلال

پس از آن که کودک استفاده از دستشویی را یاد گرفت، دامنه انتخاب‌های او افزایش می‌یابد. برای مثال کودکی که این کار ضروری را یاد گرفته باشد، می‌تواند با خیال آسوده و بدون ترس از شرمندگی به مدرسه یا خانه دوستان برود. اسن استقلال شیرین کودک را شادتر و سرزنده‌تر می‌کند.

ابتلا به بیماری‌های مختلف

لازم به ذکر است که بعضی کودکان فلج مغزی از بیماری‌هایی مانند مشکلات کنترل مثانه، بی‌اختیاری ادرار و ناراحتی‌های روده رنج می‌برند که موفقیت آموزش‌های استفاده از دستشویی را کاهش می‌دهد. این مشکلات معمولاً بدون درمان و مداخله برطرف نمی‌شود و گاهی اوقات پیش می‌آید که کودک نمی‌تواند خود را به موقع به سرویس بهداشتی برساند. همان طور که اشاره شد، بی‌اختیاری ادرار گاهی مادام‌العمر است.

درمان بی‌اختیاری ادرار در بیماران فلج مغزی


تغییر رژیم غذایی

بعضی از خوراکی‌های برنامه غذایی روزمره علائم تکرر و بی‌اختیاری فوریتی ادرار را تشدید می‌کند. اگر محرک‌های بی‌اختیاری در رژیم غذایی بیمار وجود داشته باشد، تغییر رژیم غذایی به رفع علائم  بی اختیاری ادرار کمک خواهد کرد. محرک‌های غذایی موادی هستند که در غذاها یا نوشیدنی‌های ایجاد کننده یا تشدید کننده علائم آزاردهنده بی‌اختیاری وجود دارند. چنانچه مصرف محرک‌های غذایی کاهش یابد یا به کل از رژیم غذایی حذف شود، علائم بی‌اختیاری نیز برطرف یا حتی درمان می‌شود. گام نخست برای پرهیز از محرک‌های غذایی افزایش آگاهی مصرف کننده از طریق بررسی بسته‌بندی‌ خوراکی‌ها و رعایت یک برنامه غذایی مناسب است. البته تمام بیماران به تغییر رژیم غذایی واکنش نشان نمی‌دهند و این تغییرات باید براساس نیازهای هر بیمار ایجاد شود.

کاهش وزن

با توجه به این که چاقی یکی از عامل‌های خطر بی‌اختیاری ادرار است، جای تعجب نیست که لاغری و کاهش وزن به کنترل بی‌اختیاری کمک کند.

رفتاردرمانی

رفتاردرمانی فلج مغزی و بی اختیاری ادرار، شامل بازآموزی مثانه و تخلیه سریع، روشی غیرتهاجمی برای بهبود علائم بی‌اختیاری فوریتی و مختلط در بانوان است. تخلیه زمان‌بندی شده و مکرر مشکل بی‌اختیاری را کمتر می‌کند، به ویژه اگر مثانه پیش از انجام فعالیت‌های دامن زننده به بی‌اختیاری تخلیه شود.

محصولات جاذب

منظور از محصولات جاذب نوارها یا گن‌هایی است که برای جذب کردن ادرار، محافظت از پوست و جلوگیری از خیس شدن لباس در دو نوع یکبار مصرف و قابل استفاده مجدد طراحی می‌شود. این محصولات بوی ناخوشایند و رطوبت را کاهش می‌دهند تا بیمار راحت‌تر باشد و بتواند با خیالی آسوده در فعالیت‌های معمول شرکت کند. معیارهای استفاده از این محصولات بسیار روشن است و استفاده از آنها در شرایط زیر به بیماران توصیه می‌شود:

  • بی‌اختیاری مداوم علی‌رغم بهره‌گیری از درمان‌های مناسب
  • ناتوانی در شرکت در برنامه‌های رفتاری به دلیل ناتوانی یا ابتلا به بیماری
  • درمان نشدن اختلال بی‌اختیاری با مصرف دارو
  • وجود نوعی بی‌اختیاری ادرار که با جراحی قابل اصلاح نباشد.

انسداد میزراه

وسایل مسدود کننده میزراه (مجرای خروج ادرار) وسایلی مصنوعی است که داخل میزراه یا روی مجرای خروج ادرار قرار داده می‌شود تا ادرار نتواند خارج شود. استفاده از این وسایل اقدامی موقتی برای پیشگیری از بی‌اختیاری ادرار است. از یک سو وسایل مسدود کننده میزراه نسبت به نوارهای جاذب جذاب‌تر هستند، چون بیمار را خشک‌تر نگه می‌دارند و از سوی دیگر استفاده از آنها سخت‌تر و گران‌تر است.

سوندگذاری

انحراف مسیر ادرار با استفاده از سوندهای مختلف یکی از روش‌های اصلی کنترل بی‌اختیاری ادرار است. کارایی سوندگذاری در مثانه در گذر زمان به اثبات رسیده است. سوندگذاری در مثانه می‌تواند راهکاری موقتی یا دائمی برای رفع مشکل بی‌اختیاری ناشی از حجم بالای ادرار باشد. سوندگذاری در میزراه روش مناسبی برای درمان بی‌اختیاری فوریتی نیست.

سوندگذاری در میزراه

سوندگذاری در میزراه یا سوند فولی (Foley) قدیمی‌ترین روش برای درمان نقص عملکرد مثانه است. اگر لازم باشد که مدتی طولانی از سوند فولی استفاده کرد، سوند باید هر ماه عوض شود. سوند میزراه را می‌توان در مطب، کلینیک یا در خانه توسط پرستار عوض کرد. یک پرستار باید از بیمار ناتوانی که نمی‌تواند از خانه خارج شود، مراقبت کند تا مشکلات بهداشتی پیش نیاید.

سوند سوپراپوبیک

اگر پزشک معالج سوندگذاری درازمدت را لازم بداند، سوند سوپراپوبیک جایگزین بهتری برای سوند میزراه است. مدت زمان سوندگذاری در شرایط زیر باید محدود شود:

  • برای راحتی بیمارانی که امیدی به بهبودی ایشان نیست و در انتظار مرگند.
  • برای جلوگیری از آلودگی یا سریع فرایند التیام زخم‌های فشاری شدید
  • در صورت وجود انسداد غیرقابل عملی که از تخلیه شدن مثانه جلوگیری کند.
  • چنانچه نقص مثانه شدید باشد و انجام مداخله‌های جایگزین ممکن نباشد.
  • اگر بیمار تنها زندگی کند و پرستاری برای ارائه مراقبت‌های دیگر در دسترس نباشد.
  • در صورت ابتلا به بیماری‌های حادی که نیاز به نظارت بر تعادل دقیق مایعات داشته باشد.
  • برای بیماران دچار ناتوانی شدیدی که استراحت مطلق دارند و تعویض لباس برایشان دردناک و عذاب‌آور است.

درمان دارویی

مصرف دارو به درمان بی‌اختیاری استرسی و فوریتی کمک می‌کند. البته دارودرمانی برای تمام بیماران موثر نیست و چون این داروها عوارض جانبی جدی دارد، نباید برای مدتی طولانی مصرف شود. داروهایی که معمولاً برای درمان بی‌اختیاری تجویز می‌شود، عبارت است از:

  • آگونیست‌های آلفا آدرژنیک
  • عامل‌های آنتی کولینرژیک
  • داروهای ضداسپاسم
  • ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای
  • استروژن
  • مسدود کننده گیرنده‌های آلفا آدرنرژیک
  • بوتاکس (سم بوتولینوم)

درمان شب ادراری

رعایت توصیه‌های ساده‌ای مانند کاهش مصرف مایعات در ساعات پایانی روز و آموزش مثانه در طول روز به کنترل بی‌اختیاری کمک می‌کند. اسپری بینی DDAVP 40 ـ 10 میلی گرمی شب ادراری را کاهش می‌دهد. ایمی‌پرامین (2 mg/kg/d) یکی از پرکاربردترین داروها برای درمان شب ادراری است. اکسی‌بوتینین و عامل‌های آنتی کولینرژیک دیگر نیز در شرایط مناسب توصیه می‌شود. تاثیرگذاری متوسط افدرین در یک مطالعه آزمایشی نشان داده شده است. برخی متخصصین بر این باوراند که افدرین تونوس آلفا سمپاتیک میزراه را افزایش می‌دهد. هرچند درمان دارویی موثر است، اما اختلال اصلی دامن زننده به بی‌اختیاری غالباً پس از قطع مصرف دارو عود می‌کند. درمان شرطی‌سازی با هشدارهای حساس به رطوبت نیز به کنترل بی‌اختیاری کمک می‌کند. نتایج مثبت معمولاً پس از برداشتن دستگاه به قوت خود باقی می‌ماند.

توانبخشی عضلات کف لگن

آموزش عضلات کف لگن یک درمان غیرتهاجمی موثر برای زنان بزرگسالی است که از بی‌اختیاری استرسی و مختلط رنج می‌برند. چنانچه بیمار مونث دچار بی‌اختیاری استرسی خفیف باشد و مشکل افتادگی واژن وجود نداشته باشد، نرخ موفقیت توانبخشی عضلات کف لگن 80 ـ 75 % خواهد بود. ورزش‌های کف لگن (تمرین‌های کگل) بهترین نتیجه را برای درمان بی‌اختیاری استرسی خفیف ناشی از شل شدن عضلات میزراه به دست می‌دهد، البته به شرطی که اسفنکتر داخلی مشکلی نداشته باشد. ورزش درمانی کف لگن برای آقایانی که پس از جراحی پروستات دچار مشکل بی‌اختیاری شده‌اند، نیز مفید است.

مخروط واژینال

مخروط‌های واژینال وسیله‌ای وزنی است که برای تقویت عضلات کف لگن طراحی شده است. مخروط‌های واژینال در ست 5 عددی با حجم و شکل یکسان، اما در وزن‌های افزایشی (20، 32.5، 45، 60 و 75 گرم) ارائه می‌شود. ابتدا یک تک مخروط در واژن قرار داده می‌شود که بیمار باید آن را با منقبض کردن عضلات بالابرنده (لواتور) مقعد به مدت 15 دقیقه نگه دارد. زمان نگه داشتن مخروط به موازات قوی‌تر شدن عضلات بالابرنده مقعد افزایش می‌یابد.

بیوفیدبک

بیوفیدبک درمانی موثر برای توانبخشی عضلات کف لگن است که در آن برای بیمارانی که در تعیین عضلات لواتور مقعد مشکل دارند، از وسیله الکترونیک استفاده می‌شود. بیوفیدبک برای درمان بی‌اختیاری استرسی، فوریتی و مختلط توصیه می‌شود.

تحریک الکتریکی

تحریک الکتریکی گونه پیچیده‌تر و ظریف‌تری از بیوفیدبک برای توانبخشی عضلات کف لگن است که در آن عضلات بالابرنده مقعد با استفاده از جریان‌های برق بدون درد تحریک می‌شود.

طب سوزنی

طب سوزنی یک درمان جایگزین نویدبخش به نظر می‌رسد. البته در مطالعه‌ای که به سال 2013 بر روی چهار گروه نمونه تصادفی کنترل شده انجام شد که برای درمان بی‌اختیاری از طب سوزنی یا طب فشاری استفاده می‌کردند، هیچ بهبود قابل ملاحظه‌ای مشخص نشد، هرچند بهبود محسوسی در علائم مثانه پرکار و کیفت زندگی بیماران مشاهده شد.

درمان با رزونانس مغناطیسی برون اندامی

درمان با رزونانس مغناطیسی برون اندامی به عنوان روشی برای درمان بی‌اختیاری استرسی تعریف شده است. سازمان جهانی غذا و دارو (FDA) در سال 2000، ایمنی و مفید بودن استفاده از دستگاه NeoControl (Neotonus, Marietta, Ga) را برای درمان بی‌اختیاری تایید کرده است. جریان مغناطیسی رزونانسی داخل میدان مغناطیسی قطبش‌زدایی الکتریکی را در عضلات و عصب‌های هدف القاء می‌کند. این درمان نیازی به پروب ندارد، گافی است بیمار روی صندلی متصل به دستگاه مغناطیسی بنشیند.

جراحی

اگر بی‌اختیاری ادرار با درمان‌های غیرجراحی کنترل نشود، درمان جراحی توصیه می‌شود. جراحی به روش‌های مختلف انجام می‌شود، جراح روش مناسب را با توجه به استرسی یا فوریتی بودن بی‌اختیاری انتخاب می‌کند.



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

سیستم ماساژ حرارتی میگان با ترکیب تاثیرات درمانی طب‌فشاری، طب‌سوزنی، حرارت درمانی مادون قرمز و کایروپراکتیک (درمان‌دستی) زمینه سلامت، آرامش و تعادل بدنی را فراهم می‌کند. غلتیدن آرام  ده­‌ها توپ یشمی حرارتی در امتداد ستون‌فقرات علاوه‌بر تولید گرما و ریلکس‌کردن بدن موجب می‌شود  200 نقاط مختلف طب‌سوزنی از سر تا انگشتان پای بیمار تحریک شوند. ستون‌فقرات به‌عنوان هدایت‌کننده اعصاب، عضلات و عملکرد اندام باید در وضعیت مناسب حفظ شده و به‌طور صحیح عمل نماید.

 تخت ماساژ حرارتی میگان یک تخت ماساژ سنتی نیست. درحقیقت مگان‌تراپی نقطه عطفی در عصر پزشکی جدید است و ترکیبی از طب شرق و تکنولوژی طبی غرب می‌باشد. تخت ماساژ درمانی میگان برخلاف تخت‌های ماساژ دیگر موجب آرامش و ریلکسیشن عمیق در کل بدن می‌شود.  کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره‌مندی از جدیدترین دستگاه‌های فیزیوتراپی می‌تواند در زمینه درمان و تسکین دردهای مفصلی و عضلانی به بیماران کمک کند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

چگونه عمل می‌کند؟


تخت میگان ترکیبی از انرژی ماساژ و سیستم ماساژ حرارتی است. در حقیقت این سیستم دارای قابلیت‌های طب‌فشاری، طب‌سوزنی، گرمادرمانی (موکسی بوشن)، درمان دستی و ماساژ است. دستگاه با کمک سنگ‌های هلیوم یشم حرارت الکترونیکی را فراهم کرده و اشعه‌های مادون قرمز دور را که به سطح بدن نفوذ می‌کنند تولید می‌کند. توپی‌های یشم به‌طور مداوم عضلات همسترینگ ران را ماساژ می‌دهند، این ماساژ جریان خون اندام تحتانی را افزایش می‌دهد. تخت میگان مجهز به پروب ماساژ­دهنده یشم 15 جهتی است که با تحریک سطح شکم و لگن موجب افزایش جریان خون می‌گردد.

درمان با تخت میگان


این تخت یکی از تجهیزات ضروری در مراقبت سلامتی شخصی است که نه تنها به­ تدریج موجب کاهش درد و ناراحتی‌های ناشی از شرایط مختلف سلامتی می‌گردد بلکه موجب بهبود سیستم ایمنی­ بدن می‌شود. تخت‌های میگان با کمک گرمای تولید شده در سر سنگ‌های یشم خالص و طبیعی موجب حرکت بالا و پایین ستون‌فقرات و پاها شده و با ترکیب طب‌سوزنی و طب‌فشاری که از فلسفه‌های پزشکی شرق است موجب تسکین عضلات و تحریک اعصابی می‌شود که به تمام اندام‌های بدن منتهی می‌شوند. نتیجه این امر ایجاد محیط فیزیکی هماهنگ و کمک به خود التیامی بدن است. ستون‌فقرات محور اصلی بدن بوده و به تمام اعضای داخلی، عضلات و اعصاب متصل می‌باشد. هنگامی که این عضو تحت فشار باشد اندام‌های به‌درستی عمل نمی‌کنند. به‌همین دلیل، حفظ سلامت ستون‌فقرات نقش عمده‌ای در سلامت دارد. در بدن انسان 365 نقطه در نزدیکی ستون‌فقرات وجود دارند که به چی معروف هستند. ماساژ حرارتی میگان در امتداد ایمپالس‌های­ عصبی نقاط انرژی چی را تحریک کرده و موجب فعال‌سازی و انتشار انرژی حیاتی در سرتاسر بدن شده و سلامت و تندرستی را به ارمغان می‌آورد. ماساژ میگان با ترکیب منحصر­به فرد تکنیک‌های شرقی طب‌سوزنی، طب‌فشاری، گرمادرمانی (موکسی بوشن) و کایروپراکتیک یکی از موثرترین روش‌ها در رفع مشکلات فیزیکی ناشی از سرعت زندگی مدرن است. از مزایای میگان‌تراپی می‌توان به تسکین بیماری‌هایی از قبیل: بی‌خوابی، استرس، فشارخون، کولیت، یبوست، گاستریت، سردرد، اضطراب، افسردگی، خستگی مزمن، پروستاتیت، سیاتیک، بهبود تراز و وضعیت کمر، پیشگیری از احتباس آب و کاهش سلولیت، تحریک و تنظیم سیستم‌های غددی، تسریع بهبود،  بازسازی آسیب بافت­ (نظیر شکستگی و کشیدگی) و کاهش تنش‌های ناشی از کار سخت روزانه اشاره کرد. غلتک‌های یشم تخت میگان برای جذب 3 عنصر اساسی بدن، کلسیم، منیزیم و آهن از اثر گرمای خشک استفاده می‌کنند. یشم یک متد شفابخش طبیعی است که در پیشگیری از اختلالات کلیه، دیابت، بیماری‌های پوستی و اختلالات سیستم عصبی مرکزی بکار می‌رود. سیستم میگان با تحریک فعالیت مغز موجب افزایش تمرکز، کاهش رشد سلولی و تقویت دفاع طبیعی بدن می‌شود.

اصول میگان


طب‌فشاری

در این روش نقاط مخصوص طب سوزنی به­ جای تزریق سوزن با کمک فشار انگشتان تحریک می‌گردد. سیستم ماساژ حرارتی میگان برای این کار از وزن بدن خود بیمار استفاده می‌کند و با مسدود کردن موقت جریان چی که سموم بدن را از بین می‌برد موجب اعمال تاثیرات طب فشاری می‌شود.

گرمادرمانی (موکسی بوشن)

هدف عمده گرمادرمانی افزایش کشش بافت‌های نرم، حذف سموم از سلول‌ها، افزایش جریان خون، افزایش عملکرد سلول‌های بافت، شل‌شدن عضلات و کمک به تسکین درد است.

طب‌سوزنی

طب سوزنی بر این اصل استوار است که سلامت خوب به جریان انرژی حیاتی موسوم به چی بستگی دارد. تحریک نقاط طب‌سوزنی در بدن قدرت زندگی را احیاء کرده و تعادل مناسب را ایجاد می‌کند. ترکیب حباب‌های گاز هلیوم و غلتک‌های ماساژ یشم اشعه‌های مادون قرمز را تولید می‌کنند. این اشعه‌ها نقاط طب‌سوزنی در بدن را هدف قرار داده و  را تاعمق 7 سانتی‌متری بافت‌ها نفوذ می‌کنند.

ماساژ بدن

تحقیقات حاکی از آن است که مشت و مال ساده  و ضربات کوبشی در  یک ماساژ خوب می‌توانند تغییرات اساسی در سلامت جسمی و روحی ایجاد نماید. جلسات منظم ماساژ ممکن است باعث کاهش درد مزمن، تسریع بهبود آسیب‌های ناشی از ورزش، چابکی عضلات و بهبود تمرکز گردد.

مزایای تخت میگان


زندگی بهتر و احساس بهتر. طبق اظهارات کاربران تخت انرژی ماساژ، استفاده از تخت ماساژ میگان مزایای سلامتی فراوانی را دربر دارد. برخی از مزایای تخت میگان عبارتند از:

  • کاهش وزن
  • کاهش درد مزمن
  • کاهش فشارخون
  • خواب بهتر
  • کاهش اختلالات دستگاه گوارش
  • کاهش استرس
  • بهبود گردش خون
  • سم‌زدایی بدن
  • افزایش جریان لنفاوی
  • کاهش اسید لاکتیک

چرا تاثیر می‌گذارد؟


غلتک‌های ماساژور یشم داخلی تخت ماساژ میگان منحصرا جهت اعمال گرما، فشار و ماساژ دقیق نقاط طب‌سوزنی جایی‌که اعصاب ستون‌فقرات ریشه دارند طراحی شده‌ا­ند. از طرفی فاصله طولی بین سرهای ماساژور یشم به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بدون تنش زیاد موجب حمایت و کشش آرامش‌بخش ستون‌فقرات می‌شوند.

تاثیرات طب‌شرقی با استفاده از میگان


هدف اصلی تخت میگان ماساژ دقیق و آرام نقاط طب‌سوزنی در امتداد ستون‌فقرات است. درحقیقت میگان‌تراپی قادر است همان مزایای درمانی را ارائه دهد که بیمار در یک جلسه طب­ سوزنی و طب فشاری دریافت می‌کند.

اشعه مادون قرمز دور

از آن‌جایی که تخت ماساژ میگان با اشعه مادون قرمز دور کار می‌کند استفاده از یشم که انتقال‌دهنده طبیعی اشعه مادون قرمز دور است از اهمیت فراوانی برخوردار است. با گرم شدن تخت میگان، یشم یون‌های منفی را که برای سیستم ضدپیری طبیعی بدن حائز اهمیت هستند را منتشر می‌کند.

مزایای امواج حرارتی مادون قرمز دور برای بدن

انعقاد رگ‌ها یا مویرگ‌های خونی، افزایش جریان خون غنی از اکسیژن به عضلات و مفاصل، کاهش اسپاسم عضلانی، ترویج التیام الیاف عضلانی آسیب‌دیده یا زخمی، بهبود جریان سیستم لنفاوی جهت کاهش تورم و التهاب، تحریک سلولی و فعالیت آنزیمی، افرایش تعداد گلبول‌های سفید خون جهت ایمنی بیشتر. به دلیل مزایای درمانی فراوان تخت ماساژ حرارتی میگان، پزشکان اروپا و ژاپن در این زمینه تحقیقات گسترده‌ای را انجام داده و به این نتیجه رسیدند که امواج مادون قرمز سموم بدن را که اغلب علت اصلی مشکلات مختلف سلامتی است با سرعت از بین می‌برند. سموم‌های متعدد جذب و در بدن ذخیره می‌شوند. گازهای سمی نظیر دی‌اکسید گوگرد، دی‌اکسید کربن و موادی همچون سرب، جیوه و کلر توسط مولکول‌های بزرگ آب ساخته می‌شوند. وجود سم در بدن موجب می‌شود جریان خون مسدود شده و انرژی سلولی مختل گردد. با مهارشدن سیستم ایمنی بدن مبارزه با بیماری برای بدن دشوار خواهد شد. هنگامی که 10 میکرون مادون قرمز بکار می‌رود مولکول‌های بزرگ آب مرتعش شده و با تجزیه پیوند یون موجب آزادسازی گازها و موادسمی می‌شوند. این پدیده به جذب رزونانت معروف است.

درمان­


30 دقیقه روی تخت ماساژ حرارتی میگان:

  • معادل 1 ساعت دویدن نرم است.
  • سوختن کالری
  • بهبود سطح گلوکز خون
  • ارتقاء سلامتی
  • کاهش فشارخون و کلسترول
  • افزایش متابولیسم
  • بهبود مو، پوست و ناخن
  • بهبود عملکرد دستگاه گوارش

مزایای بیشتر

  • بازیابی از ورزش و خستگی مفرط: با افزایش سطح اکسیژن خون و استفاده راحت از آن، یون‌های منفی به‌سرعت موجب رفع خستگی می‌شوند.
  • تثبیت عملکرد مغز و تولید میزان زیاد اکسیژن درخون: با این عمل یون‌های منفی به بهبود عملکرد مغز کمک کرده و درنتیجه آرامش و تعادل بدنی برقرار می‌گردد.
  • پاکسازی خون: با افزایش سطح کلسیم و سدیم در جریان خون یون‌های منفی به بهبود وضعیت خون، قلیائیت پایین و درجه اسیدی کمک می‌کنند.
  • بهبود متابولیسم: با ایجاد تبادل مواد الکترونیکی در دیواره سلول‌ها، یون‌های منفی به بهبود متابولیسم کمک می‌کنند.
  • تقویت سیستم‌ایمنی: سطوح بالای یون‌های منفی موجب تولید گلوبولین در خون شده و درنتیجه مقاومت بدن به بیماری افزایش می‌یابد.
  • دستگاه عصبی خودمختار را متعادل می‌کند: یون‌های منفی با توازن شاخه‌های سمپاتیک و پاراسمپاتیک مخالف سیستم عصبی خودمختار موجب تسکین درد و ریلکسیشن می‌شوند.
  • بهبود هضم: از طریق مقابله با دستگاه عصبی خودمختار فوق‌العاده تحریک‌پذیر، یون‌های منفی به کاهش فشار معده و تولید آنزیم‌های گوارش روده‌ها کمک کرده و درنتیجه هضم بهبود می‌یابد.
  • احیای سلول‌ها: یون‌های منفی به متابولیسم سلول کمک کرده و درنتیجه موجب بهبود عضلات و اندام‌های داخلی می‌گردد.

 



اردیبهشت ۳, ۱۳۹۷ مقالات0

بیوفیدبک-درمانی

بیوفیدبک تکنیکی است که می‌توانید از آن جهت یادگیری برای کنترل عملکردهای بدن خود مانند ضربان قلب استفاده کنید. در بیوفیدبک، شما به سنسورهای الکتریکی متصل می‌شوید که به شما در دریافت اطلاعات (بازخورد) در مورد بدن خود (بیو) کمک می‌کند.

این بازخورد به شما کمک می‌کند تا روی ایجاد تغییرات ظریفی در بدن خود، مانند آرام کردن عضلات خاص تمرکز کنید و به نتایجی که می‌خواهید، مانند کاهش درد، برسید. در اصل، بیوفیدبک توان لازم برای استفاده از اندیشه‌های خود جهت کنترل بدن را اغلب برای بهبود وضعیت سلامتی یا عملکرد فیزیکی، به شما می‌دهد. برای درمان دردهای مزمن که نیاز به درمان فیزیوتراپی دارند می‌توان از روش نوروفیدبک و یا بیوفیدبک استفاده کرد. کلینیک تخصصی توانبخشی یادمان با بهره مندی از تیم متخصصان حرفه ای فیزیوتراپی، می‌تواند با انواع روش‌های فیزیوتراپی به شما در کاهش درد کمک کند. برای دریافت مشاوره و یا مراجعه حضوری با شماره‌های ۰۲۱۸۸۰۷۴۱۹۶ و ۰۲۱۸۸۰۸۸۵۴۱ تماس حاصل فرمایید. همچنین می‌توانید به آیدی تلگرام YadmanRehab@ مراجعه کنید.

انواع بیوفیدبک


درمانگر شما ممکن است از روش‌های مختلف بیوفیدبک استفاده کند. تعیین روش مناسب برای شما بستگی به مشکلات و اهداف شما دارد. روش‌های بیوفیدبک عبارتند از:

  • امواج مغز: این روش از سنسورهای پوست سر استفاده می‌کند تا امواج مغز را با استفاده از الکتروانسفالوگرافی (EEG) مشاهده کند.
  • نفس کشیدن: در طول بیوفیدبک تنفسی، کش‌هایی در اطراف شکم و قفسه سینه قرار داده می‌شود تا الگوی و میزان تنفس شما را کنترل کند.
  • ضربان قلب: این نوع بیوفیدبک از سنسورهای انگشتی یا لاله گوش با دستگاهی به نام فوتوپلتیسموگراف یا سنسورهای قرار داده شده بر روی قفسه سینه، ناحیه شکم یا مچ دست با به کارگیری الکتروکاردیوگرافی (ECG) استفاده می‌کند تا ضربان قلب و تغییر ضربان قلب را اندازه گیری کند.
  • عضله: این روش بیوفیدبک شامل قرار دادن سنسورها بر عضلات اسکلتی شما با الکترومیوگرافی (EMG) برای نظارت بر فعالیت الکتریکی است که باعث انقباض ماهیچه‌ای می‌شود.
  • غدد تعریق: سنسورها با یک الکترودرموگرام (EDG) در اطراف انگشتان یا روی کف دست یا مچ دست قرار می‌گیرند تا فعالیت غدد تعریق شما و میزان چربی پوست را اندازه گیری کند، و شما را از اضطراب هوشیار نماید.
  • درجه حرارت: سنسورها به انگشتان یا پا متصل می‌شوند تا جریان جریان خون رسیده به پوست را اندازه گیری کنند. از آن جایی که درجه حرارت شما در زمانی که تحت استرس قرار می‌گیرید، پایین می‌آید، خواندن عدد کم می‌تواند شما را به شروع تکنیک‌های ریلکسیشن ترغیب کند.

دستگاه‌های بیوفیدبک


دستگاه‌های-بیوفیدبک

شما می‌توانید آموزش بیوفیدبک را در درمانگاه‌های فیزیوتراپی، مراکز پزشکی و بیمارستان‌ها دریافت کنید. تعداد روزافزون دستگاه‌ها و برنامه‌های بیوفیدبک نیز برای استفاده در منزل در بازار عرضه می‌شود، از جمله:

  • برنامه‌های کامپیوتری تعاملی و یا دستگاه‌های متحرک: برخی از انواع دستگاه‌های بیوفیدبک از یک یا چند سنسور متصل به انگشتان دست یا گوش شما استفاده می‌کنند، تا تغییرات فیزیولوژیکی بدن ، مانند فعالیت ضربان قلب و تغییرات پوست را اندازه گیری کنند. سنسورها به کامپیوتر وصل می‌شوند.

با استفاده از گرافیک و هیجانات کامپیوتری، دستگاه‌ها پس از اندازه گیری تنفس، استراحت دادن به ماهیچه‌ها و تفکر مثبت، به شما کمک می‌کنند تا استرس را کنترل کنید. مطالعات نشان می‌دهد که این نوع دستگاه‌ها ممکن است در بهبود واکنش در مواقع تنش و ایجاد احساس آرامش و رفاه موثر باشند. نوع دیگری از درمان بیوفیدبک شامل استفاده از هدبندهایی است که فعالیت مغز شما را در حین تفکر نظارت می‌کند. این روش از صداهایی استفاده می‌کند که به شما اجازه می‌دهد بدانید چه زمانی ذهن شما آرام و چه زمانی فعال است تا به شما کمک کند یاد بگیرید که چگونه پاسخ استرس خود را کنترل کنید. سپس اطلاعات مربوط به هر جلسه می‌تواند در رایانه یا دستگاه تلفن همراه شما ذخیره شود.

  • دستگاه‌های قابل پوشیدن: یک نوع دستگاه قابل پوشیدن شامل استفاده از یک سنسور روی کمر است که تنفس شما را بررسی و الگوهای تنفسی شما را با استفاده از یک برنامه قابل دانلود دنبال می‌کند. اگر در معرض تنش طولانی مدت هستید، این برنامه می‌تواند به شما هشدار دهد و فعالیت‌های تنفسی هدایت شده را برای کمک به بازگرداندن آرامش به شما ارائه می‌نماید.

اداره غذا و دارو یک دستگاه بیوفیدبک، به نام رسپرات را برای کاهش استرس و کاهش فشار خون تأیید کرده است. رسپرات یک وسیله الکترونیکی قابل حمل است که باعث ایجاد تنفس آهسته و عمیق می‌شود. با این حال، بسیاری از دستگاه‌های بیولوژیکی که برای استفاده در خانه به فروش می‌رسند، توسط اداره غذا و داروی تنظیم نشده‌اند. قبل از تلاش برای درمان بیوفیدبک در خانه، در مورد انواع دستگاه‌های مختلف با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین گزینه را پیدا نمایید. توجه داشته باشید که بعضی از محصولات ممکن است به صورت اشتباه به عنوان دستگاه‌های بیوفیدبک به بازار عرضه شوند و همه ارائه دهندگان بیوفیدبک اعتبار ندارند. اگر سازنده یا ارائه دهنده بیوفیدبک ادعا کند که دستگاه بیوفیدبک می‌تواند به ارگان‌های شما برای بیماری دسترسی پیدا کند، ناخالصی‌های موجود در خون را پیدا کند، وضعیت شما را درمان کند یا سیگنال‌هایی را به بدن شما بفرستد، قبل از استفاده از آن با پزشک خود مشورت کنید، زیرا ممکن است غیر قانونی باشد.

چرا بیوفیدبک انجام می‌شود؟


بیوفیدبک، که گاهی اوقات تمرین بیوفیدبک نامیده می‌شود، برای کمک به مدیریت بسیاری از مشکلات مربوط به سلامت جسمی و روانی، از جمله موارد زیر استفاده می‌شود:

  • اضطراب یا استرس
  • آسم
  • اختلال بیش فعالی عدم تمرکز (ADHD)
  • عوارض جانبی شیمی درمانی
  • درد مزمن
  • یبوست
  • بی اختیاری مدفوع
  • فیبرومیالژیا
  • سردرد
  • فشار خون بالا
  • سندرم روده تحریک پذیر
  • مشکل حرکتی
  • بیماری رینود
  • صدای زنگ در گوش (وزوز گوش)
  • سکته مغزی
  • اختلال مفصل تمپورومندیبولار (TMJ)
  • بی اختیاری ادرار

بیوفیدبک به دلایل مختلف مورد استقبال مردم است:

  • غیر تهاجمی است.
  • ممکن است نیاز به دارو را کاهش داده یا از بین ببرد.
  • می‌تواند درمان جایگزینی برای کسانی باشد که نمی‌توانند داروها را تحمل کنند.
  • زمانی که داروها به خوبی اثر نکنند، می‌توانند گزینه خوبی باشند.
  • می‌تواند جایگزین داروها برای برخی از شرایط دوران بارداری باشد.
  • کمک می‌کند تا مردم مراقب سلامتی خود باشند.

خطرات


بیوفیدبک به طور کلی بی خطر است. هرچند بیوفیدبک برای همه مناسب نیست. مطمئن شوید که برای اولین بار آن را با پزشک خود مطرح کنید.

چگونه آماده می‌شوید


برای بیوفیدبک نیاز به آماده سازی خاصی ندارید. برای پیدا کردن متخصص بیوفیدبک، از پزشک خود یا دیگر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی که در زمینه بیوفیدبک دانش دارند سوال کنید تا فردی را به شما توصیه کنند که تجربه درمان بیماری شما را داشته باشد. بسیاری از متخصصان بیوفیدبک در زمینه مراقبت‌های بهداشتی دیگر مانند پرستاری یا طب فیزیکی مجوز دارند و ممکن است تحت هدایت پزشک این کار را انجام دهند. قوانین ایالتی برای تنظیم ارائه دهندگان بیوفیدبک متفاوت هستند. بعضی از متخصصان بیوفیدبک تصمیم می‌گیرند که گواهینامه خود را برای نشان دادن آموزش و تجربه بیشتر خود در این زمینه دریافت کنند. قبل از شروع درمان، سوالاتی از قبیل موارد زیر را از متخصص بالینی بیوفیدبک بپرسید:

  • آیا مجوز، گواهینامه یا جواز ثبت دارید؟
  • آموزش و تجربه شما چیست؟
  • آیا تجربه‌ای برای استفاده از بیوفیدبک برای وضعیت من دارید؟
  • فکر می‌کنید چه تعداد جلسات بیوفیدبک نیاز دارم؟
  • چه هزینه‌ای دارد و آیا توسط بیمه درمانی پوشش داده می‌شود؟
  • آیا می‌توانید لیستی از مراجع را ارائه دهید؟

در طول فرآیند چه انتظاری باید داشته باشید


در یک جلسه بیوفیدبک، درمانگر، سنسورهای الکتریکی را به قسمت‌های مختلف بدن شما متصل می‌کند. این سنسورها وضعیت فیزیولوژیکی بدن شما نظیر امواج مغزی، دمای پوست، تنش عضلانی، ضربان قلب و تنفس را کنترل می‌کنند. این اطلاعات از طریق نشانه‌هایی مانند صدای بوق یا نور چشمک زن، بازخورد گرفته می‌شوند. بازخورد به شما می‌آموزد که واکنش‌های فیزیکی بدن‌تان را با تغییر اندیشه‌ها، احساسات و رفتار خود تغییر دهید یا کنترل کنید. در عوض، این کار می‌تواند به شرایطی که شما به دنبال درمان آن هستید، کمک کند. به عنوان مثال، بیوفیدبک می‌تواند عضلات گرفته را که باعث سردرد میشوند مشخص کند. پس از آن یاد می‌گیرید چگونه به تغییرات جسمی مثبت در بدن خود، مانند آرام کردن آن عضلات خاص، برای کاهش درد کمک کنید. هدف نهایی بیوفیدبک یادگیری استفاده از این تکنیک‌ها در خانه و به تنهایی است. یک جلسه معمول بیوفیدبک 60 تا 90 دقیقه طول می‌کشد. طول و تعداد جلسات توسط شرایط شما مشخص می‌شود و به سرعتی یادگیری شما برای کنترل پاسخ‌های فیزیکی خود وابسته است. ممکن است حداقل به 10 تا 15 جلسه نیاز داشته باشید که می‌تواند گران‌تر و وقت گیرتر باشد. بیوفیدبک تحت بیمه نمی‌باشد.

نتایج


نتایج-بیوفیدبک

اگر بیوفیدبک برای شما موفقیت آمیز باشد، می‌تواند به شما کمک کند علائم بیماری خود را کنترل کرده یا میزان داروهایی که مصرف میکنید را کاهش دهید. در نهایت، شما می‌توانید تکنیک‌های بیوفیدبک را که خودتان یاد می‌گیرید تمرین کنید. هرچند ممکن است لازم باشد که درمان استاندارد را برای وضعیت خود ادامه دهید. به یاد داشته باشید که یادگیری بیوفیدبک می‌تواند زمان بر باشد و اگر بیمه درمانی آن را پوشش ندهد، می‌تواند گران باشد.

تفاوت بین نوروفیدبک و بیوفیدبک


هنگام صحبت در مورد بیوفیدبک و نوروفیدبک، به راحتی می‌توان دچار سردرگمی شد. بسیاری از مردم ممکن است آگاه نباشند که حتی در همه موارد تفاوت دارند و این دو واژه واقعا نمی‌توانند به جای یکدیگر استفاده شوند. اما تفاوت‌هایی وجود دارد. نوروفیدبک ، که به بیوفیدبک EEG نیز شناخته می‌شود، یک زیرمجموعه خاص از بیوفیدبک است.


کلیه حقوق این قالب برای توانبخشی یادمان محفوظ می باشد