درمان لکنت در بزرگسالان

لکنتِ زبان در بزرگسال

لکنت زبان، بر روان بودنِ گفتار اثرگذار است. لکنت زبان معمولا در دوران کودکی شروع می شود و در برخی افراد در طول زندگیشان ادامه می یابد. لکنت زبان با به هم ریختگی در گفتار تشخیص داده می شود. گاهی ناروان بودنِ گفتار در افراد عادی هم دیده می شود، برای مثال فردی که در حال نام بردن چند وسیله است،  وقتی به کلمه ای می رسد که نامش را به یاد نمی آورد، مکث می کند و می گوید اووووم…

این ناروانی در گفتار محسوب می شود، چرا که روانی گفتار را به هم می ریزد. میزان این ناروانی ها در افرادی که دچار لکنت زبان هستند، بیشتر است و می تواند شامل تکرار کلمه یا بخشی از کلمه، گیر کردن در بخشی از کلمه و کشیده تر گفتن کلمه باشد.

لکنت زبان بر روی فعالیت های روزانه ی افراد نیز تاثیرگذار است. این تداخلِ لکنت در فعالیتهای روزانه در افراد مختلف از هم متفاوت است و بستگی به زمینه ی فعالیت افراد دارد. هر فردی ممکن است به علت وجود لکنت زبان در یک موقعیت خاص دچار مشکل شود؛ مثلا ممکن است فردی پشت تلفن دچار مشکل شود و فرد دیگر در سخنرانی. هر چند که لکنت زبان می تواند فعالیت های منزل، مدرسه، دانشگاه و محل کار را محدود نماید.

اغلب افرادی که لکنت زبان دارند، نگرانِ نگرش و واکنش شنوندگان نسبت به لکنت زبانشان هستند. برخی افراد تلاش می کنند لکنت زبانشان را از طریق مدیریت کردن کلماتشان از شنوندگان پنهان کنند. مثلا فرد می داند که درکلمه ی روان نویس لکنت خواهد کرد، به همین دلیل به جای واژه ی روان نویس توضیحاتی می دهد و ادعا می کند که آن کلمه را به یاد نمی آورد؛ همونی که باهاش خیلی راحت می نویسن، اسمش چی بود؟

حتی گاهی مواقع از ادامه ی گفتار صرف نظر می کنند تا دیگر لکنتشان بروز پیدا نکند.

یک مثال جالب برای این موضوع پسر نوجوانی بود که می دانست هنگام سفارش غذا در رستوران لکنت خواهد کرد. برای اینکه این اتفاق رخ ندهد به محض آمدن پیشخدمت برای دریافت سفارش آن ها، او به بهانه شستن دستهایش میز را ترک می کرد و بدین وسیله دوستانش به جای او غذا سفارش می دادند.

برخی افراد دچار لکنت هم خود را از برخی محیط های اجتماعی محروم می کنند، فقط به خاطر لکنتشان.

علائم لکنت زبان چیست؟

گفتار در افراد دارای لکنت زبان، شامل گیر کردن بر روی صدای خاص، تکرارِ کلمه یا تکرار بخشی از کلمه، هم چنین کشیده تر گفتن بخشهایی از کلمه است.

معمولا این ناروانی ها در میان افراد غریبه و نا آشنا بیشتر می شود. افراد دچار لکنت معمولا نسبت به افراد دیگر با تنش و فشار بیشتری حرف می زنند. به نظر می رسد که هنگام حرف زدن نفس کم می آورند. حتی در برخی موارد ممکن است گفتار به طور کامل قطع و بلاک شود.

گیر یا بلاک، زمانی رخ می دهد که شکل لب و زبانِ فرد هنگام بیان یک صدا برای یک یا چند ثانیه در همان موقعیت باقی بماند و فرد نتواند صدای بعدی را گفته و پوزیشن دهان را تغییر دهد. برخی افراد بعد از تلاش زیاد موفق به اتمام کلمه می شوند.

مثال برخی لکنت ها شامل موارد زیر است:

ت..ت..ت..ت..تو کجا رفتی؟ (تکرار بخشی از کلمه)

س..س..س..سلام (کشیده گفتن صدای س)

فردا حدود um..um..um.. ساعت 6 می بینمت (فرد، از برخی پرکننده مثل um…. استفاده می کند تا بتواند کلمه ی ساعت را راحت تر بیان کند.)

درمان

بیشتر برنامه های درمان لکنت برای افراد بزرگسال لکنتی، درمانِ رفتاری است.

این برنامه ها طراحی می شوند تا به فرد، مهارتهای خاص یا رفتاری که باعث بهبود برقراری ارتباط می شوند را آموزش دهند. بعنوان مثال برخی گفتاردرمانگران به افراد آموزش می دهند که سرعت گفتارشان را کنترل کنند، علاوه بر این به افراد آموزش داده می شود تا تنفسشان را کنترل نمایند. زمانی که آنها آموزش دیدند که سرعت گفتارشان را کنترل کنند، می توانند گفتار آرام و روانی را تجربه کرده و از عبارات کوتاه استفاده نمایند. به مرور زمان آنها می آموزند که می توانند کلمات روان را با سرعت بیشتری هم بیان کنند. یعنی لازم نیست برای کنترل گفتار، همیشه سرعت کم باشد. بعد از اتمام درمان، جلسات پیگیری جهت جلوگیری از عود لکنت ضروری است.

کلیه حقوق این قالب برای توانبخشی یادمان محفوظ می باشد